In het onderstaande reisverhaal kunnen jullie weer onze avonturen van afgelopen week lezen. Volgende keer proberen we weer foto's toe te voegen.

Geschreven op 29 maart

Zaterdagochtend was het dan toch echt tijd om definitief Townsville te verlaten. We hadden inmiddels twee keer twee nachten op de rest area bij de BP overnacht. Door het onverwachte resultaat van de autokeuring de dag ervoor hadden we onze plannen met betrekking tot de verkoop van de auto bijgesteld. We gingen de auto pas later verkopen. En dat betekent dat we nog langer hebben om van onze auto met bijbehorende vrijheid en reisplezier te genieten. Helemaal niet erg dus. De Bruce Highway volgde we vanaf Townsville een slordige 60 kilometer naar het Noorden voordat we linksaf sloegen het Paluma Range National Park in. Eerst werd er nog even vanuit een telefooncel gebeld naar de Queensland Parks en Wildlife Service. Dit duurde in totaal een half uur; een kwartier in de wacht en vervolgens een kwartier aan de lijn met een medewerker. En dat allemaal voor een campingvergunning voor één nacht. Voor ons echt heel onhandig dat je veel bushcamping in de nationale parken niet op de camping zelf kan betalen in Queensland maar van te voren moet bellen of via internet moet boeken. Het Paluma Range National Park bestaat grotendeels uit regenwoud. Onze eerste stop was bij een riviertje waar we niet veel meer deden dan even kijken. Vanuit het gehucht Paluma maakte we twee wandelingen door het regenwoud. Onderweg hadden we het over de verkoop van de auto. Ook bedachten we dat we - nu we de auto langer in ons bezit zullen hebben - we zelfs met de auto nog terug naar de Whitsundays kunnen rijden om daar op één van de tropische eilanden te kamperen. Natuurlijk genoten we ook van de mooie natuur. Na de wandelingen reden we naar een kampeerplaats die vlakbij Big Cristal Creek lag. 's Avonds dachten we terug aan alle mooie kampeerplekjes die we op onze reis al gehad hadden. We konden ons - zonder de hulp van een kaart of de reisverslagen - 93 verschillende kampeerplekjes herinneren.

De volgende ochtend begon met een heerlijke duik in het riviertje dat naast de camping lag. Daarna werd de auto weer gepakt en reden we naar de Jourama Falls die verderop in het Nationale park lagen. Hier liepen we eerst naar een uitzichtpunt vanaf waar we uitkeken over de mooie waterval. Één van de mooiere die we tot nu toe hadden gezien. Vanaf het uitzichtpunt konden we ook goed uitkijken over de heuvels waarbij je goed het verschil kon zien tussen de eucalyptusbossen en het regenwoud. Op de terugweg naar de auto stopten we bij een plek waar je in de rivier kon zwemmen. Fantastische plek. Helemaal alleen tussen de rotsen zwemmen in een rivier omgeven door regenwoud en met uitzicht op de waterval. Toen we uitgezwommen waren bracht onze auto ons naar hier iets noordelijker gelegen Girringun National Park. Mooie rit door het regenwoud, hier raken we niet op uitgekeken. Het was inmiddels weer begonnen met regenen en daarom werd - het was even puzzelen - het grondzeil zo opgehangen dat wij droog konden zitten én dat de auto er gedeeltelijk onder kon staan. Op die manier kon er 's nachts een raam open blijven staan. 's Avonds aten we pasta, dronken we een wijntje en lazen we; niks bijzonders dus.

Helaas werden we ook vanochtend in de regen wakker. Omdat het er niet naar uit zag dat het zou stoppen, pakte we de auto in de regen in. Daarna regen we naar de Wallaman Falls die vlakbij de camping lagen, hiervoor waren we tenslotte de 50 km lange weg het nationale park ingereden. Helaas wilde het weer niet meewerken en konden we de hoogste waterval van Australië alleen horen. We wachtte nog even af of de wolken voor ons wilde wegtrekken maar dat was ons helaas niet gegund. We reden terug naar de Bruce Highway en slogen linksaf. Nog even getwijfeld waar we naar toe zouden gaan en uiteindelijk doorgereden naar Mission Beach. Voordat we een camping opzochten maakte we nog een wandeling door het regenwoud. Andere begroeiing dan we tot op heden in de regenwouden hadden gezien. Minder hoge bomen en vooral veel palmachtige bomen met waaiervormige bladeren. Wel weer erg mooi. De zeldzame Southern Cassowary die hier moet zitten voorlopig nog niet gezien. Inmiddels staan we op een goedkope gemeentelijke camping direct aan zee. We hebben net weer gebarbecued, dit was alweer een week geleden. Veel te lang dus. Nu zijn we moe en gaan zo dus lekker slapen.

Geschreven op 2 april

Afgelopen dinsdagochtend dachten we na over de planning voor de komende twee dagen in

Mission Beach. We wilde zowel het regenwoud gaan bekijken als - met redelijk weer - een uitstapje naar Dunk Island maken. We besloten die dag te beginnen met het regenwoud en de dag erna naar Dunk Island te gaan. Na het ochtendritueel op stap. We reden naar het iets noordelijker gelegen Bingil Bay waar we een wandeling maakten naar de top van een heuvel. We waren duidelijk de eersten die dag want het wandelpad hing vol met spinnenwebben. Om te voorkomen dat we de webben met bijbehorende 10 centimeter grote spinnen in ons gezicht kregen pakten we een tak om daarmee voor ons uit te zwaaien. Een beproefde techniek. Onderweg hadden we verder een oplettend oog voor de Southern Cassowary. Deze grote vogel zagen we helaas niet, maar wel hadden we vanaf de top van de heuvel een mooi uitzicht over de kustlijn en het daarachter liggende regenwoud. Teruggekomen van de wandeling gingen we langs bij de watertaxi die ons de volgende dag naar Dunk Island zou kunnen brengen voor wat informatie. We sloten de middag af met een tweede wandeling door het regenwoud. Ditmaal voerde de wandeling ons langs een riviertje. Erg mooi. We waren niet al te laat terug op de camping en hadden dus alle tijd om: een boekje te lezen, te borrelen, te barbecuen en te genieten van het mooie plekje vlak aan zee.

De volgende dag zag het weer er wel redelijk uit, op naar Dunk Island dus. We pakten de spullen in bij de auto en lieten op de camping wat spullen achter, omdat we daar toch die middag terug zouden komen. Voordat we naar de watertaxi gingen deden we nog even een kleine boodschap: water en ijs om de spullen in onze koelbox koud te houden. Om half negen stapten we gewapend met een ‘stingersuit' aan boord. De combinatie van hoge golven en een klein bootje zorgden voor een wilde overtocht van 20 minuten. Op het eiland werden we afgezet op een strand vlakbij een resort. Op dit resort met bijbehorende landingsbaan na is er op het eiland geen bebouwing. Voordat we met wandelen begonnen smeerden we ons in tegen muggen. Plan was om een rondje over het eiland te lopen waarbij we ook de hoogste berg (lees: heuvel) van het eiland opgingen. Na een uurtje of wat gelopen te hebben zagen we vanaf de kant een zeeschildpad in het water zwemmen. Daarna kwamen we aan bij Coconut Beach waar we even gezeten hebben. Vervolgens verder gelopen over het eiland dat grotendeels bedekt is met regenwoud. Vanaf het uitzichtpunt op de top van de heuvel hadden we een mooi uitzicht over Dunk Island, omliggende eilandjes en het vaste land. Terug beneden liepen we naar een klein strandje. Helaas is het water nog steeds te troebel om te kunnen snorkelen. We hopen dat dit snel beter wordt aangezien we vanaf Cairns toch echt een aantal keer met mooi weer willen snorkelen. Niet veel later was het alweer tijd om terug te keren naar het strand vanaf waar de watertaxi ons weer kwam oppikken. Aangekomen op het vaste land keerden we terug naar onze mooie spot aan zee.

Gisterenochtend gelijk na het ontbijt de auto ingepakt. We vulden de auto bij met benzine en kochten twee broden, daarna waren we klaar voor vertrek. Toen we Mission Beach door het regenwoud uitreden zag Robert in een flits aan de kant van de weg een Southern Cassowary. We keerden vervolgens om maar de vogel was alweer vertrokken in het regenwoud. Onze eerste bestemming die dag was Alligator Creek dat net in het bos achter Tully lag. Voordat we daar aankwamen moesten we eerst met de auto door de rivier naar de overkant. Het bleek een fantastisch mooie plek te zijn waar je in de rivier kon zwemmen. Eerst helemaal alleen - later met twee andere reizigers - vermaakten we ons met het touw waarmee je vanaf de kant in de rivier kan zwieren. Toen we uitgespeeld waren reden we met de auto naar het Wooroonooran National Park dat een stukje naar het binnenland ligt. Vlakbij Henrietta Creek gingen we op de bushcamping staan die vlak lang de weg in het regenwoud ligt. Na de lunch maakten we een mooie wandeling van zo'n tweeënhalf uur. Verrassend mooi en indrukwekkend waren de Nandroya Falls op het eindpunt. Verder zagen we weer mooie vlinders en een aantal vogels. Om de paar honderd meter stopten we om onszelf te controleren op bloedzuigers. Het waren er velen maar gelukkig hadden we ze allemaal te pakken voordat ze zich echt hadden vastgezogen. Terug bij de auto dronken we een lekker colaatje voordat we weer terug het regenwoud in gingen. We wilde namelijk vogelbekdieren gaan spotten. Deze schuwe dieren laten zich het best tijdens schemer zien. Tevergeefs stonden we bij de rivier een half uurtje te spotten. Wel zagen we een soort hagedis met een kam op zijn kop en een meterlange, aalachtige vis in het water. Toen we in het donker terug naar de auto liepen zagen we insecten met een knipperend ‘lichtje'; welkom in de wondere wereld van het regenwoud. Uitgeput van het drukke programma die dag gingen we 's avond slapen.