Hier ons volgende verhaaltje. We zijn nu in Broome en vertrekken morgen richting het oosten. In verband met het regenseizoen zijn veel nationale parken en wegen hier in het noorden afgesloten. Daarom zullen we komende week veel in de auto zitten zonder veel moois te kunnen bezoeken. Eerst zullen we naar Katherine rijden. Daar kunnen we eerst linksaf om onder ander het Kakadu National Park en Darwin te bezoeken of gelijk rechtsaf richting Alice Springs waar we sowieso naar toe zullen gaan. Dit is voornamelijk afhankelijk van het weer.

Geschreven op 11 december

Ons vorige verhaaltje typten we in de auto op de weg terug naar Exmouth, waar we het op internet hebben gezet. In Exmouth werden weer de nodige boodschappen gedaan en hebben we daarna heerlijk een douche genomen bij het visitors centre. Rond een uur of vier hebben we Exmouth verlaat en de North West Coastal Highway weer opgezocht. Het landschap stond vol met termietenheuvels. Omdat het al laat was niet ver gereden en bij Barradale op een rest area geslapen. De volgende dag zijn we vroeg opgestaan en vervolgenden we om half 8 onze weg richting het Karijini National Park, een rit van 450 km. De weg ernaar toe was ontzettend mooi en bestond voornamelijk uit rood zand, dood gras en wat groene bomen/ struiken. De rotswanden en zandverstuivingen in het vlakke landschap maakte het erg spectaculair. Bij het Nanutarra Roadhouse moesten we helaas erg dure benzine tanken van AUD 1,61. Vijf kilometer verderop sloegen we de Nanutarra Munjina Road in die we voor 200 km volgen richting het oosten. Vervolgens een 68 km lange onverharde weg genomen richting Tom Price. Tot onze verbazing een leuk stadje. Meestal zijn dit soort plaatsen in de outback saai en zanderig. Na een korte stop doorgereden naar het Karijini National Park. Een dure commerciële camping links laten liggen en doorgereden naar de enige andere camping in het nationale park dat bijna zo groot is als Noord-Brabant. Vanaf de Dales Gorges camping nog even naar de circular pool lookout gelopen om een voorproefje te nemen voor de volgende dag. Zag er veelbelovend uit. 's Avonds kregen we bezoek van onze Duitse buurman waar we de hele avond mee hebben zitten buurten. Verder nog bezoek gekregen van een wandelende tak en een dingo. Voor het slapen gaan maar even in de bosjes naar de WC geweest aangezien Marieke een grote spin (!) was tegengekomen in het Wc-hokje.

Vandaag het park verkend. Als eerste 's ochtends naar de Oxer lookout geweest waar vier kloven bij elkaar komen. De kloven zijn allemaal een meter of 100 diep met steile wanden en kleine watertjes. Erg mooi om te zien. Hierna hebben we onze mooiste wandeling tot nu toe gemaakt. Eerst liep de wandeling stijl naar beneden de kloof in waar een watertje stroomde en veel groene beplanting was. Leuk om het verschil te zien met het droge landschap boven de kloof. Het eerste stuk van de wandeling was ingedeeld in klasse 3, dat redelijk makkelijk moet zijn. Toch moesten we behoorlijk klauteren en de schoenen uit doen, omdat we een stuk door het water moesten lopen. Verderop werd de kloof smaller en werd het een klasse 5 wandeling, hier was de kloof nog geen meter breed. Een stuk verderop was er een breder stukje met een mooi helder meertje van zo'n 3 bij 3 meter. Hier zagen we een klein slangetje in het water zwemmen. Omdat we het einde toch niet zouden halen, hier had je een echte bergbeklimuitrusting voor nodig, hier maar besloten om om te draaien. Op de terugweg onze Duitse buurman tegengekomen die met ons mee naar boven liep en nog een tweede slangetje tegengekomen. Via twee lookouts naar het visitors center gereden waar we de mama van Robert belden die vandaag jarig is. Van de camping die middag nog naar de Fortescue Falls gelopen. Wederom erg mooi. Het meertje onderaan de waterval in de kloof nodigde ons uit voor een verfrissende duik. Wie weet er nog een betere locatie voor een zwempartijtje? Toen we terugkwamen op de camping waren we allebei uitgeteld en besloten we dat het mooi was geweest voor vandaag. De Circular Pool houden we tegoed voor morgen.

Dan nog even het verhaal van de muis: zo'n 5 à 6 dagen geleden was Marieke een zak brood met een gat erin tegengekomen. Dezelfde dag vonden we ook een zak pasta die op dezelfde manier open was. Marieke heeft wel eens moeite met slapen met alle rare geluiden en had al tegen Robert gezegd dat ze 's nachts gerommel in de auto had gehoord. Zelfs na het vinden van de opengescheurde zakken eten deed Robert Marieke haar nachtelijke bevindingen af als rare dromen. Marieke was toch echt van mening dat er een muis in de auto zat. Toen we eergisteren pasta wilden koken en er weer verschillende zakken eten opgemaakt waren - en we ook muizenkeutels vonden - was Robert overtuigd. Door ons ingebouwde bed is het onmogelijk geworden om op zoek te gaan naar de muis. Gelukkig hebben we afgelopen twee nachten niks gehoord/ opengebroken zakken gevonden en heeft het probleem zich vanzelf opgelost??

Geschreven op 13 december

Vooral Robert kon geen genoeg krijgen van het nationale park en daarom werd Marieke meegesleurd voor nog een wandeling door één van de kloven. Wederom naar de andere kant van het park gereden naar de Knox Gorge. Dit was een klasse 4 wandeling wat betekende dat we een steile helling moesten afdalen om in de kloof te komen. Eenmaal beneden aangekomen het riviertje in de kloof zo'n kilometer gevolgd totdat hij te smal werd om doorheen te lopen. Wederom een super mooie wandeling. Ook vandaag weer niemand anders tegen gekomen tijdens deze tocht. In de middag langs geweest bij het visitors centre waar we ons zelf tegoed hebben gedaan aan een koud blikje cola! Dit was een heerlijke verfrissing na al het warme water dat we hier de hele dag drinken. Voor het middaguur waren we terug op de camping waar we eerst geluncht hebben en een paar uurtjes gechillt in de schaduw, het was erg warm. Alle ellendige vliegen maakten het moeilijk om rustig te zitten. Vooral Marieke wordt er met de dag gekker van. Aan het eind van de middag, toen het wat koeler begon te worden, de kloof vlakbij de camping ingelopen. Deze is niet zo spectaculair als de kloven aan de andere kant van het park, maar er zijn wel hele mooie waterpoeltjes en watervallen. Dit keer liepen we naar de Circular Pool. We hadden onze zwemkleren al aangetrokken in de hoop een verfrissende duik te kunnen nemen. Marieke zag echter in het water honderden kleine zwarte beestjes die we na een grondige inspectie als bloedzuigers bestempelden. Ondanks dat je hier gewoon zou moeten kunnen zwemmen hadden we in een keer niet zo veel zin meer... 's Avonds aten we voor de verandering weer Australische Knorr pakjes pasta, maar wel met een lekkere eigengemaakte tomaten salade. Nadat we onszelf met een teiltje water van alle viezigheid hadden ontdaan - we hadden al vier dagen geen douche gezien - lekker gaan slapen. De volgende ochtend om kwart over 6 opgestaan, we hadden een lange rit voor de boeg. Eerst naar de Great Northern Highway gereden die we 260 kilometer naar het noorden volgden. Dit eerste stuk van onze rit was mooi, met veel bergen en droge rivierbeddingen. Helaas heeft een steentje o.i.d., toen we een road train passeerden, een behoorlijk sterretje in onze voorruit geslagen. We hopen dat dit nog gerepareerd kan worden zonder de ruit te moeten te vervangen. Dit zullen we in Broome wel bekijken.

Onderweg een korte tankstop gemaakt in Port Hedland waarna we de Great Northern Highway voor ruim 600 kilometer verder volgenden richting Broome. De Lonely Planet omschrijft deze weg als stoffig, vlak en uitzichtloos en daar hoeven wij verder weinig meer aan toe te voegen. Deze 600 km lange weg kwamen we geen enkel dorpje tegen. Wel enkele roadhouses waar je je auto kan voorzien van benzine. Ook kwamen dit hele stuk geen enkele verharde zijweg tegen. Op het eind linksaf geslagen richting Broom waar we een camping opzochten. In totaal vandaag zo'n 950 km gereden en aangekomen in de noordelijke helft van Australië waar het regenseizoen op het punt staat te beginnen. Hierdoor is het hier lekker vochtig. Straks gaan we onze eerste douche nemen in vijf dagen!!

Geschreven op 15 december:

Nog een korte update voordat we dit verhaaltje op internet gaan zetten. Gisterenochtend eerst met de auto naar een soort van Carglass gereden. Gelukkig kon onze ruit nog gerepareerd worden, zodat we gelukkig geen nieuwe voorruit hoeven te kopen. We mochten later die middag terugkomen. Daarna opzoek gegaan naar een garage om onze auto een beurt te laten geven. Allereerst kwamen we uit bij een Ford garage. Helaas rekende deze 100 dollar meer dan de Ford garage in Perth voor een standaard beurt. Wij dus nog maar even verder zoeken. Later kwamen we een andere garage tegen die goedkoper was, maar nog steeds redelijk aan de prijs. Dit zal er wel bij horen als je buiten de grote steden komt. Omdat we onze auto toch echt wilden laten controleren hier onze auto maar gelijk laten staan. Om 2 uur mochten we hem weer op komen halen. Vanaf de garage terug naar het centrum van Broome gelopen dat ons lekker zweterig en plakkerig maakte. Daar niet veel meer gedaan dan een beetje rond gehangen en rond 1 uur terug gaan lopen naar de garage. Afgelopen week moesten we de koelvloeistof al een aantal keren een beetje bijvullen. Ook hadden we het al zien lekken bij de aansluiting tussen een slang en het reservoir. De monteur bij de garage vertelde ons dat er scheurtjes in het reservoir zitten en dat deze vervangen moest worden. Helaas had hij deze niet op voorraad en moesten wij hiervoor de volgende dag terugkomen. Verder was de auto in orde, wel zullen wij tijdens onze reis nog de distributieriem en de remschijven voor moeten vervangen. Nadat de auto was opgehaald naar ‘Carglass' gereden waar de ster in onze voorruit is gerepareerd. Dure maar noodzakelijke uitgaven. Desondanks onszelf toch maar verwent met een lekker stukje vlees en heerlijke groenten van de barbecue.

Vanochtend besloten om nog één dag langer in Broome te blijven aangezien we vanmiddag nog naar de garage moeten, om het reservoir in onze auto te laten plaatsen.

Zowel op de camping als bij het visitor centre nog een keer navraag gedaan over de naderende tropische cycloon. Zoals het er nu naar uitziet is het geen probleem om morgen naar het oosten gaan rijden. Dit zullen we morgen nog een keer checken voor vertrek.