Beste allemaal,

Weer heel erg bedankt voor al jullie leuke reacties! Vanuit Australië willen we jullie allemaal een heel gelukkig nieuwjaar wensen! Wij zijn inmiddels in Alice Springs en vertrekken zo meteen naar de beroemde rode rots ongeveer 400 km ten zuiden van Alice Springs. Veel leesplezier!

Geschreven op 24 december

De afgelopen weken zijn we altijd heel voorzichtig geweest met kangaroes. Niet te hard rijden, niet 's nachts rijden en altijd goed opletten. Helaas is het onderweg naar Darwin toch mis gegaan. Een walibi (een kleine kangaroe) zat vlak naast de weg en besloot op het allerlaatste moment over te springen. We zagen de walibi te laat om een kleine aanrijding te voorkomen. Ondanks dat we de kangaroe maar licht geraakt hebben heeft het beestje het niet overleefd. Echt zielig... Chauffeur Marieke zat te trillen in de auto, maar gelukkig heeft de auto nog geen krasje. We zijn er vooral van geschrokken dat dit zo ongelooflijk makkelijk kan gebeuren. Tot op heden hadden we vooral kangaroes gezien die zich alleen met schemer laten zien. Deze walibis zitten in deze hoek van Australië en zitten midden overdag langs de kant van de weg. Door hun schutkleur zien we ze vaak pas heel laat. Nóg voorzichtiger rijden dus. Nadat we van de schrik bekomen waren verder gereden naar Darwin waar als eerst de garage werd opgezocht. Bij de Ford dealer vertelden ze ons dat ze, zoals we wisten, geen tijd voor ons hadden, maar dat het probleem makkelijk op te lossen moest zijn. Ze stuurden ons naar een andere garage die het slot gelukkig diezelfde middag voor ons kon maken. Toen we de auto hadden afgeleverd hebben we een camping in de buurt opgezocht waar we heerlijk bij het zwembad hebben gezeten. Aan het einde van de middag konden we de auto weer ophalen. Als we de rekening contant betaalde was hij veel goedkopen en dus lieten wij 95 zwarte Australische dollars achter bij de garage. Zij blij, wij blij. Doordat de koelvloeistof niet meer heeft gelekt na die ene keer en de garage weinig tijd had hebben we besloten het zo voorlopig maar te laten. 's Avonds voor het slapen gaan hebben we in het donker nog een duik genomen in het (warme) zwembad. Heerlijk!

De volgende dag zijn we vroeg opgestaan (zoals gewoonlijk) om Darwin te verkennen. Echt een hele leuke stad. Voor de eerste keer sinds we in Australië zijn dachten we dat we hier best zouden willen wonen... Maar maak je geen zorgen mama's, voorlopig komen we gewoon begin mei weer naar Nederland. We parkeerden de auto net buiten het centrum en liepen door het park langs de zee naar de haven. Dit is onlangs zeer fraai opgeknapt met mooie appartementengebouwen en een park met Wave Lagoon: soort van super groot golfslagbad (uiteraard buiten). Leuk om de kinderen met billboards over de golven te zien surfen. Dit wilden wij ook! Misschien de volgende dag. Hierna teruggelopen naar de winkelstraat waar we een internetcafé opzochten en alle e-mails van het thuisfront doorlazen. Goed te lezen dat we nog niet vergeten zijn ;). Daarna terug gegaan naar de auto om de laptop op te halen. Waarna we op een schaduwplekje in de winkelstraat e-mailtjes getypt hebben en het reisverhaaltje bijgewerkt werd. Vervolgens alles op usb-stick opgeslagen en terug gegaan naar het internetcafé om de reisverhaaltjes op internet te zetten en de e-mails te versturen. Zo hebben we het de afgelopen keren steeds gedaan en dat werkt perfect. Op deze manier kun je rustig je e-mails typen op onze eigen laptop en besparen we internetkosten. Eigenlijk wilden we vandaag al doorrijden naar Litchfield National Park, maar we vonden het zonde om te haasten en besloten nog een nacht op dezelfde camping te slapen. Eerst deden we uitgebreid boodschappen bij Woolworths, zodat we genoeg boodschappen hebben om de kerstdagen en het weekend door te komen. We kochten onder andere weer voor 2 keer een barbecue maaltijd en diverse kant en klare pastamaaltijden. Ook verwenden we onszelf met goedkope cola en chocolat chip cookies. Jammie! Hebben wij ook wat lekkers met de kerst ;). 's Avonds op de camping sinds lange tijd weer een keer gebarbecued. Dat was echt hard nodig en smaakte heerlijk. Ook namen we voor het slapen gaan weer een duik in het zwembad.

Vanochtend vroeg hebben we het rustig aan gedaan. Marieke een boekje gelezen en Robert lekker een duik in het zwembad genomen. Om 9 uur ingepakt en de camping verlaten. We wilden eerst naar de Wave Lagoon om een paar uurtjes in de golven te spelen. Daar aangekomen onze zwemkleding aangedaan en onszelf goed ingesmeerd met zonnebrand, en toen kwam de teleurstelling: er zat een lek in het zwembad, dus het ging voorlopig nog niet open. We wilden hier niet op wachten en zijn vertrokken richting Litchfield National Park. De korte rit van zo'n 150 km bracht ons eerst naar de Magnetic Termite Mounds. Deze termietenheuvels staan allemaal in dezelfde windrichting zodat de beestjes het ieder moment van de dag lekker koel kunnen hebben. Hierna zijn we doorgereden naar de Florance Falls. Echt geweldig. Van bovenuit had je uitzicht op een waterval met een meertje waar we vervolgens naartoe liepen. Omdat we het vaak niet echt fijn vonden zwemmen in deze poeltjes hadden we onze zwemkleren niet meegenomen. Dom natuurlijk, want dan zul je altijd zien dat je er wel kan zwemmen. Hier namelijk kristalhelder water en geen krokodillen of andere vreemde beestjes. Robert dus weer omhoog om de zwemkleren te halen en alsnog lekker een tijdje in het water liggen dobberen. Voor het eerst sinds lange tijd zagen we hier ook andere mensen. Een paar uurtjes later reden we een klein stukje stroomopwaarts naar de Buley Rockholes. Hier waren verschillende diepe poelen die op verschillende niveaus lagen met watervalletjes ertussen. Ook hier lekker gezwommen en over de rotsen geklauterd. We staan nu op de camping vlakbij dit riviertje en hebben net heerlijk een kerstavond barbecue gehad op ons eigen kampvuurtje.

Geschreven op 26 december

De volgende ochtend in alle vroegte de auto ingepakt en nog een duik genomen in de Buley Rockholes. Het was eerste kerst dag en wij lagen heerlijk ontspannen in het water te dobberen. Daarna was het tijd om het Litchfield NP verder te verkennen en dus pakten wij de auto. Als eerste reden we naar de Tolmer Falls. Een korte wandeling bracht ons naar een punt waar je kon uitkijken over de hoge waterval. Ondanks de korte wandeling kwamen we oververhit weer bij de auto aan. Het was vandaag nog iets warmer dan de afgelopen dagen. Vooral de brandende zon maakt het heet. In de auto werd snel de airco weer aangezet zodat we een half uurtje de tijd hadden om af te koelen. Bestemming was de Wangi Falls, volgens de boekjes de mooiste van het park. Door het regenseizoen kon je niet zwemmen in het meertje onder de waterval, en was een mooie wandeling afgezet. Aan alle dode bladeren en takken kon je goed zien dat dit meertje onder de waterval na een harde regenbui overstroomt. Redelijk snel weer doorgereden naar Greenant Creek waar je een wandeling kon maken naar weer een andere waterval. Twee Australiërs die we de dag hiervoor hadden gesproken hadden gezegd dat je hier boven de waterval vanuit een pool een mooi uitzicht hebt en lekker kan zwemmen. Dat wilden wij natuurlijk gaan proberen. Ondanks dat het midden op de dag was - en dus warm - wij onze wandelschoenen aangetrokken. De wandeling voerde ons langs de rivierbedding door een regenwoud. In eerste instantie heel mooi, totdat Robert Marieke waarschuwde voor een grote spin die z'n web over het wandelpad had gesponnen. Nadat Marieke van de schrik bekomen was en Robert met een tak het web kapot gegooid had konden we verder. Een klein stukje verderop zag Marieke een vriendje van de eerdere spin. Terwijl Marieke het steeds minder leuk begon te vinden ging Robert de spin bestuderen. Z'n lijfje was zeker drie centimeter lang met een soort van rode tanden aan de voorkant. Z'n poten waren minstens vijf centimeter lang en hadden een aantal gele stippen.We zullen proberen een foto bij te sluiten. Nadat Marieke genoeg moed verzameld had zijn we verder gelopen. Toen we binnen 50 meter een derde soortgenoot tegenkwamen vond Marieke het welletjes en zijn we omgedraaid. Op de terugweg kwamen we tot overmaat van ramp naast deze drie spinnen nog drie andere tegen. Allemaal direct naast het wandelpad en allemaal even groot en eng. Wie weet hoeveel er nog meer zaten. Toen we terug bij de auto kwamen was het licht begonnen met regenen en waren er donkere wolken op komst. Dus achteraf gezien maar goed dat we omgekeerd waren. Vanaf hier reden we terug naar de camping waar we ons grondzijl als afdakje aan de bomen hebben opgehangen. Het heeft de hele middag geregend maar de echte grote buien trokken (alweer) voorbij. Heerlijk gelezen, chocolat chip cookies gegeten, cola gedronken en hout gesprokkeld voor het kampvuurtje van die avond. Omdat we hiervoor twee dagen gebarbecued hadden moesten we vandaag weer op rantsoen en stonden er dus kant en klare pastamaaltijden op het menu. Wel met een soepje vooraf. Na het eten een mooi fikkie gestookt waar we de rest van de avond bij gezeten hebben. Ondanks dat het kerstgevoel ons dit jaar niet echt te pakken krijgt hebben we wel een leuke dag gehad.

De volgende ochtend was het tijd om het Litchfield NP te verlaten. Via de Stuart Highway reden we richting het Douglas Hot Springs National Park waar je in een warm water rivier kan zwemmen. Helaas stond pas aan het einde van de 30 km lange toegangsweg een bord dat de Hot Springs gesloten waren. Hier hadden we al een beetje rekening mee gehouden, maar het was toch jammer zeker omdat we er wel een stuk voor omgereden hebben. Doorgereden naar Katherine waar we ruim een week geleden ook zijn geweest onderweg richting het Kakadu National Park. Deze keer zijn we linksaf geslagen richting de Nitmiluk Gorge. Onderweg hadden we het gevoel alleen te zijn en zoals op de kaart stond een bushcamping aan te treffen. Het bleek echter behoorlijk toeristisch te zijn en dus staan we nu op een echte camping met zwembad omdat de bushcamping nergens te bekennen was. Wel zijn we zogoed als helemaal alleen. Lekker een duik in het zwembad genomen en daarna onszelf verwend met een ijsje. Mmmm. Nu gaan we lekker koken en morgen de Gorge bekijken.

Geschreven op 29 december

's Ochtends vroeg opgestaan. We hadden namelijk een 8,4 km lange wandeling voor de boeg. Om 7 uur waren we aan het wandelen en toen was het nog relatief koel. De wandeling voerde ons bovenlangs de gorge en uiteindelijk naar beneden de gorge in. Alweer een mooie wandeling en mooi uitzicht over de rivier. Op de terugweg liepen we langs een waterval met meertje. Om 11 uur waren we weer terug bij de auto, toen het al aardig warm was geworden en wij dus lekker bezweet waren. Eerst een lekkere douche genomen. Deze missen we niet als we op de bushcamping staan, maar zijn anders wel heel fijn... Na het douchen de auto ingepakt om onze reis te vervolgen richting Alice Springs, dat hier nog zo'n 1200 km vandaan ligt. In Katherine weer wat boodschappen gedaan en de auto voorzien van benzine. Ook werd de bandenspanning nog even gecheckt, zodat we helemaal klaar zijn voor de rit door de outback die ons uiteindelijk naar Adelaide zal leiden. Die middag verder alleen maar gereden totdat we vlakbij Newcastle Waters een rest area uitzochten om te blijven slapen. Deze rest area beviel ons beter dan de paar die we in Western Australia hebben gezien. Hij lag direct langs de weg en zag er netjes uit. Er was zelfs een lantaarnpaal. Bovendien waren we hier niet de enigen die bleven overnachten. We hadden vandaag ongeveer 400 km gereden over de Stuart Highway en hebben dus al een begin gemaakt aan de rit naar Adelaide. 's Avonds kennis gemaakt met een nieuw soort insect: een klein vliegje dat niet steekt, maar waarvan alles wel heel erg gaat jeuken. Toen we dit beu waren zijn we lekker de auto ingekropen en gaan slapen.

De volgende ochtend hebben we uitgeslapen. We werden pas om kwart voor 8 wakker. Dit kwam doordat het hier 's avonds lekker afkoelt en dus 's ochtends niet gelijk heel warm is. Het is duidelijk dat we het vochtige noorden hebben verlaten en de outback inrijden. Doordat we de dag ervoor al een aardig stuk hebben gereden was Alice Springs nu nog (maar) zo'n 800 km rijden. De hele dag niks anders gedaan dan gereden en 's avonds weer geslapen op een rest area zo'n 100 km voor Alice Springs. Het landschap onderweg was saai. In het enige dorpje dat we tegen kwamen getankt en geluncht. Wel zagen we onderweg een paar wervelwindjes voor onze auto de weg oversteken, het rode zand meenemend. Ook passeerden we de grens waarop we, sinds het begin van onze reis, 10.000 km hebben gereden! Voordat we gingen slapen zag Marieke een hele grote vallende ster. 's Avonds weer lekker geslapen. Het was 's nachts zelfs fris in de auto waardoor we onder de slaapzak geslapen hebben.

Vanochtend weer vroeg vertrokken en het laatste stuk naar Alice Springs gereden. Onderweg kwamen we een aantal adelaars tegen die van dode kangaroes aan het eten waren. Hier kwamen we rond half 9 aan en zijn direct naar een Ford garage gereden. We wilden namelijk de distributieriem laten vervangen. De garage in Broome had gezegd dat dit nodig was. We mochten om half 11 terugkomen om hem te laten vervangen. Fijn dat dit zo snel geregeld kon worden. De kosten zouden 140 dollar zijn. Eerst maar even de stad ingegaan waar we onder andere langs het postkantoor gingen om te vragen naar het adres van het postkantoor in Melbourne. Marieke haar e-dentifier voor het internetbankieren had kuren. Met het adres kunnen we vanuit Nederland een nieuwe op laten sturen (dank papa). Ook keken we naar nieuwe oplaadbare batterijen als vervanging voor de batterijen die in Cervantes in het washok waren gestolen tijdens het opladen. Om kwart over 10 waren we weer terug bij de garage. Hier hebben we de auto ingeleverd en in de wachtruimte gewacht tot hij klaar was. Dit duurde gelukkig maar een half uurtje. Toen we de rekening wilden gaan betalen bleek deze maar 95 dollar te zijn. Geen idee waarom, maar we vonden het prima. Daarna zijn we weer teruggegaan naar het centrum om boodschappen te doen en wederom te tanken. Omdat we al bijna twee weken droog staan vonden we het echt weer een keer tijd worden voor een alcoholische versnapering. Bij de liquor store aangekomen bleek deze pas om 2 uur 's middags open te gaan. Toen ook de 2^e liquor store pas om 2 uur 's middags openging kwamen we erachter dat dit te maken heeft met de wetgeving van de stad. Dit in verband met Aboriginals, denken we. Geen alcohol dus. Toen maar opzoek gegaan naar een internetcafé. Omdat we een e-mail verwachtten van het bedrijf waar we onze vlucht geboekt hadden. Zij hadden namelijk een schemawijziging voor de terugvlucht gestuurd waarbij we op London Heathrow een halve dag zouden moeten wachten op onze vlucht naar Amsterdam. Hier moesten wij ons akkoord voor geven, wat we nog niet gedaan hadden. We hadden hier al twee keer over gemaild omdat Robert hier niet zomaar akkoord mee wilde gaan. Tot Marieke haar verbazing bleek er nu in een keer toch plek te zijn op een vroegere vlucht. Jaja. Maar prima, dit ook weer geregeld. Hierna waren we weer helemaal klaar en zijn we doorgereden naar de MacDonnell Range. Onderweg was er nog even verwarring omdat Robert dacht dat we naar de East MacDonnell Range zouden gaan terwijl Marieke dacht aan de West MacDonnell Range. Uiteindelijk is het de East variant geworden. We staan nu op een camping in het Trephina Gorge National Park. We blijven het zeggen, maar ook hier is het echt weer heel mooi en anders dan de andere nationale parken die we gezien hebben. Echte Outback hier. 's Avonds stond er een heerlijke hamburger van de barbecue op het menu waar een burger van de MacDonnalds zeker niet aan kan tippen. Nu zitten we een verhaaltje te typen en vloog er net een vleermuis om ons hoofd. Overigens kwamen we er net achter dat het vandaag al 29 december is. Dit betekend dat we nog maar twee nachten hebben voor oud en nieuw in plaats van 3, waarmee we vandaag de hele dag in ons hoofd zaten. We wilden met oud en nieuw misschien bij Ayers Rock zijn, maar weten niet of we dat nu wel gaan halen. Bij het visitors centre hadden we 's middags nog gevraagd wat er in Alice Spings te doen is met oud en nieuw, maar daar werden we niet enthousiast van. We zullen zien.

Geschreven op 1 januari

Gelukkig laten de irritante vliegen ons hier in de outback 's avonds wel met rust, dus kunnen we nu zonder constant de vliegen weg te moeten jagen ons verhaaltje typen. Om te beginnen bij afgelopen woensdag. 's Ochtends eerst een wandeling gemaakt die ons eerst door de droge rivierbedding van de Trephina Gorge voerde en daarna bovenlangs terug. Kort wandeling, niet heel bijzonder. Wel kregen we het er al erg warm van. Omdat vooral Marieke zich niet helemaal fit voelde (misschien door de warmte) vandaag de rest van de dag in de schaduw op de bushcamping doorgebracht. Het grondzeil werd opgehangen tegen de zon. We lazen vooral en later speelde we een spelletje Stratego. Doordat Marieke al een aantal keren van Robert gewonnen had deed hij dit keer extra hard zijn best. Aan het einde van de middag zagen we eerst een onweersbui voorbij trekken en kregen we later een flinke bui over ons heen. 's Avonds weer een lekkere hamburger gegeten van de barbecue. Toen we bijna wilde gaan slapen kwam er een auto aan met twee Belgen die nog kwamen overnachten. Hier een tijdje mee zitten praten en pas rond tien uur ons bed in gekropen. Onder andere door de onweersbui was het al lekker afgekoeld. Heerlijk geslapen dus.

De volgende ochtend weer met zonsopgang opgestaan en nog een wandeling in de buurt gemaakt. Duidelijk mooiere wandeling dan de dag ervoor met mooi uitzicht over de MacDonnell Ranges. Na de wandeling snel weg gegaan in oostelijke richting. We wilde namelijk het verlaten mijnstadje Arltunga bezoeken. De weg er naar toe was een 33 kilometer lange onverharde weg die zo slecht was dat we halverwege getwijfeld hebben om om te draaien. Uiteindelijk toch doorgereden en na anderhalf uur aangekomen. Op ons gemak een aantal ruïnes bezocht en oude goudmijnen bekeken. Raar idee dat ze hier nog geen honderd jaar geleden om de paar maanden voedsel geleverd kregen per kameel vanuit Adelaide dat hier 1500 km vandaan ligt. Op de terugweg meer dan op de heenweg genoten van de mooie landschap tijdens de ruige rit. Rond half drie 's middags aangekomen in Alice Springs waar boodschappen en nu wel bier konden kopen voor oudejaarsavond. Daarna doorgereden naar de West MacDonnell Ranges waar we strandden Ellery Creek Big Hole. We vonden het gezellig dat we niet alleen waren om hier oud en nieuw te vieren. Eerst lekker gebarbecued met een glaasje koude cola, want we hadden ook weer ijs voor onze koelbox gekocht. Hierna overgestapt op het Victoria Bitter. Nadat we een tijdje buiten hadden gezeten en het niet echt wilde afkoelen besloten om buiten te gaan slapen. Dit kan hier op veel plekken in de outback op verhoogde plateautjes. Omdat we vaak vroeg gaan slapen was 12 uur moeilijk vol te houden en zijn we rond 10 uur in slaap gevallen. Gelukkig werd Marieke om kwart voor 12 wakker, zodat we uiteindelijk toch gezellig samen om 12 uur met een biertje en een zak chips het nieuwjaar hebben kunnen inluiden. Van de vier auto's die er stonden waren alleen wij en een groepje Japanners wakker om 12 uur. Raar om zo oud en nieuw mee te maken. Hierna weer lekker gaan slapen.

De volgende ochtend werden we vroeg wakker van de zon en van de vliegen die om ons heen begonnen te zoemen. Het was 's nachts zo warm gebleven dat we niet eens een deken nodig hebben gehad. Na een kijkje te hebben genomen bij de waterhole vlakbij de camping doorgereden richting Serpentine Gorge. Ook hier werd weer een wandeling gemaakt. Eerst naar een uitkijkpunt bovenop de berg gelopen en daarna naar bijna opgedroogde waterhole in de gorge. Voor de lunch doorgereden naar de Ormiston Gorge verder in westelijke richting. Na de lunch onszelf geïnstalleerd bij de waterhole waar we een paar uurtjes hebben gezeten. Aan het einde van de middag naar Glen Helen Gorge gereden om daar nog een klein wandelingetje te maken en onze ouders te bellen om ze een gelukkig nieuwjaar te wensen. Uiteindelijk weer terug gereden naar dezelfde camping als de nacht ervoor waar nog een wasje hebben gedaan. Tijdens het eten waren de vliegen bijna ondraaglijk. Gelukkig werd het snel donker, zodat de vliegen gaan slapen en ons met rust laten. Vanavond zullen we weer lekker buiten slapen.