Net met veel plezier weer al jullie reacties gelezen. Bedankt! Wij zijn nu in Melbourne en vertrekken morgen met de boot naar Tasmanie voor 2 weken.

Geschreven op 15 januari

Met veel regen en wind werden we de volgende ochtend wakker. Het is dat we het weerbericht in de krant hadden gelezen anders waren we helemaal overvallen door de omslag in het weer. Was het de dag ervoor nog tegen de 40 graden, nu was het koud. Het ochtendritueel met ontbijten, auto inpakken etc. ging moeizaam door de regen en harde wind. Na het inpakken maar snel gaan rijden over de Princes Highway naar het zuiden. Omdat we niet weer de hele dag in de auto wilden zitten, de auto geparkeerd zo'n 40 km verderop in het Coorong National Park in afwachting van beter weer. Daar een muziekje aangezet en in de auto gaan dammen. Aan het einde van de ochtend werd het droog en hebben we een kleine wandeling gemaakt door het park. Niet bijzonder maar wel leuk nationaal park met duinen en veel water. Na de lunch zijn we doorgereden naar Kingston South East. Hier hebben we een paar kleine boodschappen gedaan en de bibliotheek opgezocht voor internet. Hier hadden we allebei de beschikking over een computer zodat we rustig konden internetten. Onder andere werd de boot naar Tasmanië geboekt op de 24^e van januari. Hier hebben we allebei veel zin in. Na het internetten was de dag al weer een end voorbij en zijn we gestrand in het Little Dip Conservation Park bij Robe. Die avond verder weinig bijzonderheden. Wel trokken we voor het eerst sinds weken weer een vest en lange broek aan. Ook zagen we een mooie zonsondergang.

De dag erna wilden we door de duinen naar het strand wandelen. Tot onze verbazing lag er achter de duinen geen strand maar kliffen. Mooie kust met een wilde oceaan en ruige kliffen. Voorproefje voor de Great Ocean Road die we volgende week zullen gaan rijden. Daarna werd de auto weer ingepakt om verder te rijden richting Mount Gambier. De eerste stop was in Southend bij het Canunda National Park. Eerst een stuk gewandeld over de rotsen langs zee. Daarna de auto een stukje verderop geparkeerd en ook hier een wandeling gemaakt. Beide mooie wandelingen. De rit naar Mount Gabier heeft Marieke slapend doorgebracht. Mount Gambier is gebouwd naast een uitgewerkte vulkaan. In de drie kraters rond de stad zitten diepe meren. Eerst reden we naar het Blue Lake. De bijna onnatuurlijke blauwe kleur van dit diepe meer is spectaculair. De andere twee meren zijn hierdoor in een keer een stuk minder indrukwekkend. We liepen nog omhoog naar een uitzichtpunt waar je goed de kraters in het vlakke landschap kon zien. Het was weer tijd voor een barbecue, dus zijn we naar de supermarkt gereden voor de ingrediënten. Ook tankten we en lieten we de gasfles bijvullen. Omdat het inmiddels al 6 uur was besloten we niet meer verder te rijden en in Mount Gambier een camping op te zoeken. De meestal dure Big 4 camping lieten we links liggen en kwamen vervolgens uit bij Pine Country Caravanpark. 's Avonds weer een heerlijke hamburger gegeten naar Robert's recept. 's Avonds toen we aan het lezen waren streken er honderden papagaai-achtige vogels neer rondom de camping. Wat een lawaai kunnen die beesten maken! Doordat het 's avonds lekker koel (koud) is, is het heerlijk om 's avonds onder de deken te kruipen. Hier moesten we een paar dagen geleden niet aan denken.

Gisterochtend was het tijd om na het ontbijt een keer de auto te wassen. Het rode Australische woestijnstof zat echt overal. Eerst hebben we een doekje rondom de binnenkant van de deuren gehaald. Ook werd het interieur van de auto meegenomen en vervolgens wasten we de auto aan de buitenkant. Toen konden we eindelijk weer zien hoe mooi onze auto is. Omdat we in twee maanden tijd behoorlijk wat rotzooi naar binnen hadden gehaald besloten we even langs het tankstation te rijden om de auto ook te stofzuigen. Heerlijk hoe schoon hij daarna weer was. Aan het eind van de ochtend onze weg vervolgd richting Nelson. Hierbij hebben we South Australia verlaten en reden we Victoria in. In Nelson hebben we heerlijke broodjes met kaas, tomaat en mayonaise gegeten en bij het visitors centre wat informatie gehaald over twee nationale parken in de buurt. Uiteindelijk het Lower Glenelg National Park ingereden. Mooi groen nationaal park met veel bos en een rivier die er doorheen stroomt. Zouden we de droogte nu dan echt uitgereden zijn? Tot onze verbazing stonden drie bushcampings zo goed als vol. Ook moesten deze dure bushcampings van te voren geboekt en betaald worden bij het visitors centre in Nelson. Onhandig systeem volgens ons, omdat we niet van te voren weten waar we blijven hangen om te slapen. Hopelijk is dit niet overal in Victoria zo. Uiteindelijk doorgereden richting Dartmoor en daar op een veld terechtgekomen waar je als kampeerder gratis mag overnachten. Waarschijnlijk een voorziening van de gemeente. We staan hier aan een watertje tussen de bomen. Een leuke plek om te overnachten.

Geschreven op 18 januari

Vrijdagochtend begon de dag met het schrijven van het vorige verhaaltje. Daarna terug gereden naar het Lower Glenelg NP waar we nog niet uitgekeken waren. Er lopen weinig wandelingen door het nationale park op één lange wandeling van 240 km na. We besloten hier een klein stukje van te lopen. We parkeerde onze auto bij een picknickplaats waar de wandeling langskwam. Omdat we geen eindpunt hadden besloten we tot twaalf uur te lopen en dan om te draaien. Het was een mooi en makkelijk wandelpad door een bos met dichte onderbegroeiing. We waren lekker aan het wandelen totdat we iets in de struiken hoorden. We dachten dat het een kangaroe was, dus bleven we naar de struiken kijken terwijl we doorliepen. Plotseling werden we opgeschrikt door een slang waar Robert bijna op ging staan en vervolgens voor Marieke haar voeten wegkroop de bosjes in. Behoorlijk schrikken. Het ging allemaal zo snel dat we gelijk erna eigenlijk nog niet eens wisten wat er precies gebeurd was. Vooral het idee dat we zo dicht bij een slang waren dat hij ons makkelijk had kunnen bijten vinden we allebei niet echt een relaxt idee. Uiteraard wel gewoon doorgelopen. Helemaal rustig liepen we niet en we scanden de grond voor onze voeten continu. Toen het twaalf uur was zijn we omgedraaid. Op de terugweg zag Marieke nog een slang. Ondanks dat de schrik er nog goed inzat en we dus goed aan het opletten waren, was Robert al voorbij deze slang gelopen die naast het wandelpad lag. Marieke bleef aan de andere kant staan terwijl de slang het wandelpad over kroop en aan de andere kant in de bosjes verdween. Zouden hier echt zoveel slangen zitten of was dit toeval? Toen we terug waren bij de auto hebben we een picknicktafel uitgezocht om aan te eten. Nog even bij het steigertje naar de mooie rivier gekeken en daarna doorgereden naar Cape Bridgewater. Hier maakten we een wandeling over de klif langs de kust, de hoogste in Victoria. Onderweg spotte Marieke nog een Echidna, een soort van grote egel met een lange snuit. Wat het precies is weten we niet. Ook hadden we een mooi uitzicht over de blauwe oceaan en het strand bij het kleine badplaatsje. De wandeling bracht ons naar een zeehondenkolonie. Toen we terugkwamen bij de auto was het al eind van de middag en besloten we eerst een barbecue op te zoeken omdat we nog niet wisten waar we zouden slapen. We kwamen uit bij een parkje aan zee in Portland. Leuk dat je gewoon op de gok naar een plaatsje toe kan rijden en zeker weet dat ze wel ergens een barbecue plaats hebben. Hier alweer heerlijke hamburgers gebakken. Na het eten zijn we opzoek gegaan naar een plekje om te slapen. We hebben nog steeds geen gedetailleerde kaart kunnen vinden en doen het daarom nog maar even met de grote kaart van Australië. In Narrawong stond een bushcamping aangegeven op de kaart. Hier naartoe gereden en na even zoeken uitgekomen op een veld in de bossen waar je gratis kon kamperen. Voorlopig vonden we dit soort campings alleen in nationale parken maar nu al twee nachten achter elkaar daarbuiten. We hopen dat we zo vaker kunnen kamperen in Victoria. 's Avonds een klein kampvuurtje gemaakt en het laatste ijs in onze koelbox gebruikt voor een ijskoud biertje.

De volgende dag in de kou opgestaan. Minimale temperatuur 's nachts ligt hier maar net boven de 10 graden. Gelijk na het ontbijt ingepakt en doorgereden richting het Grampians National Park. Via Mount Eccles National Park gereden, vooral vanwege de koala's die er volgens de lonely planet zouden moeten zitten. Verrassend leuk en mooi Nationaal Park. De eerste koala werd ons aangewezen door een vrouw op de parkeerplaats. Hij zat hoog in de boom en je zag hem niet heel goed. Toen zijn we een korte wandeling gaan maken rondom het meer, dat ontstaan is in de krater van een uitgewerkte vulkaan. Tijdens de wandeling veel omhoog gekeken opzoek naar koala's, maar ze zijn lastig te spotten. We hadden de moed al bijna opgegeven en waren blij dat we de koala op de parkeerplaats hadden gezien toen Marieke toch nog een koala spotte. Doordat de boom waarin de koala zat duidelijk lager stond dan wij konden we de koala goed zien. Volgens Marieke echt heel schattig! Ondertussen was het al weer tijd om te eten en in het gezelschap van een heleboel kleurige vogeltjes hebben we onze boterhammen opgegeten. Daarna de auto weer gepakt om verder te rijden naar Grampians National Park. In Hamilton maakten we een stop bij het visitors centre om na te vragen hoe het werkt met de bushcampings in de Grampians. Weer een onhandig systeem waarbij je van te voren telefonisch met je creditcard moet betalen. Toen we belden bleken we ook de volgende dag in het nationale park bij het visitors centre te kunnen betalen. Uiteindelijk gestrand bij de Jimmy Creek bushcamping, waar we al redelijk vroeg aan kwamen. Eerst dus allebei onze leesboeken tevoorschijn gehaald. 's Avonds weer lekker pasta gegeten en uiteraard weer een vuurtje gestookt. Toen Marieke Robert midden in de nacht in zijn dromen stoorde voor een nachtelijke wandeling naar de wc kwamen we in het donker twee stoeiende kangaroe's tegen. Is het toch nog de moeite waard om midden in de nacht je bed uit te gaan.

Gisteren na het ontbijt, ondanks het slechte weer, toch eerst naar Mount William gereden en deze opgelopen. Dit klinkt spectaculairder dan het is, want we kwamen met de auto al bijna helemaal bovenaan. Op de top een koude harde wind en regenwolken. Toch een mooi uitzicht over het nationale park en omgeving. Vervolgens zijn we naar het visitors centre in Hall's Gap gegaan om de camping te betalen. Er was een groot cultureel centrum met informatie over de geschiedenis van de aboriginals, maar helaas weinig informatie over de vele wandelingen in het nationale park. We besloten verder te rijden naar de Wonderland Range in het nationale park om daar wat te wandelen. Eerst een kort stukje gelopen naar een waterval die helaas niet kon tippen aan die in het Litchfield National Park. Onze weg vervolgd over een langere wandeling die ons via de Kings Canyon naar de Pinnacle leidde. Hier wederom een mooi uitzicht. Vervolgens een stuk door het park gereden en nog een korte stop gemaakt bij een uitzichtpunt voordat we een camping opzochten. Hier hebben we weer lekker een vuurtje gemaakt om warm te blijven, een boekje gelezen en pasta gegeten. Nu zitten we voor een ochtend kampvuurtje dit verhaaltje te schrijven en gaan we straks het noorden van dit nationale park bekijken.

Geschreven op 21 januari

Nadat we 's ochtends lekker opgewarmd waren bij ons kampvuur verder gegaan om de Gramphians te ontdekken. Eerst reden we naar de vlakbij gelegen Mackenzie Falls waar we na een afdaling bij de mooie waterval kwamen. Vanaf hier reden we over een mooie bergachtige weg naar de Beehive Falls. Eerst bij de auto boterhammen gesmeerd en deze in een zakje meegenomen. Daarna naar de waterval gelopen die droog bleek te staan. Hier hebben we wel lekker op de rotsen onze boterhammen opgegeten. Hierna het nationale park uitgereden via de Western Highway, op weg naar de Great Ocean Road. We wilde naar Lake Bolac rijden om daar te overnachten. Hier aangekomen bleek het meer niet veel meer te zijn dan een ondergelopen graanveld en de kampeerplaats al jaren niet gebruikt. Omdat we het een beetje een ongezellige bedoeling vonden maar doorgereden naar Peterborough. Het begin van het mooie gedeelte van de Great Ocean Road. Omdat er aan het begin van de Great Ocean Road geen bushcampings waren en we niet gehaast verder wilden rijden maar een camping opgezocht. Deze bleek zelfs duurder dan de camping bij Ayers Rock, maar we hadden weinig keus. Het was koud 's avonds dus na een lange warme douche vroeg gaan slapen.

De volgende dag begonnen we aan de Great Ocean Road. Hier keken we allebei wel naar uit. Gelukkig leek het vandaag wat warmer dan de dagen ervoor al was het wel bewolkt. Eerst een aantal korte stops gemaakt bij onder andere The Bay of Islands, The Grotto, The London Bridge en The Arch. Stuk voor stuk mooie uitzichtpunten over de oceaan vanaf de kliffen. In Port Cambell aangekomen gingen we bij het visitors centre langs. In tegenstelling tot de informatie die we hebben over de bushcampings hier bleken deze gratis te zijn en hoeven ze hier niet van te voren gereserveerd te worden. Zo zien wij het graag... Daarna doorgereden naar Loch Arch Gorge. Hier was het zo mooi dat we ons hier wel drie uur vermaakten. Het meertje tussen de kliffen, die door middel van een honderd meter lange tunnel aan de oceaan verbonden zat, was bij ons favoriet. Je zag de golven door de tunnel in het meertje uitkomen. Onze volgende stop was de 12 Apostles, waarschijnlijk het icoon van de Great Ocean Road. Dit was goed te zien want het leek de Efteling wel. Grote parkeerplaats en veel toeristen. De 12 Apostles vonden we minder indrukwekkend dan wat we hadden gezien bij Loch Arch Gorge. Door een navigatiefout zagen we een stuk van de Great Ocean Road dubbel voordat we bij Wreck Beach uitkwamen. Of dit aan onze navigatietalenten ligt of aan het ontbreken van een gedetailleerde kaart zullen we in het midden laten. Het laatste stuk naar Wreck Beach werden de 4WD kwaliteiten van onze Falcon getest. Gelukkig doet ie 't prima. Mooi strand en lekker stil. Hier best een stukje over het strand gelopen. Op de terugweg door de jungle kwamen we (alweer) een slang tegen. Een kleintje dit keer. Bij Johanna Beach zochten we vervolgens een camping op. Het was ondertussen al half 7 's avonds. Wat hebben we weer veel gezien die dag. We besloten snel te gaan koken, want we wilden 's avonds naar Melba Gully. Hier moeten in het donker Glow Worms zitten. Deze larven geven 's avonds licht. Hiervoor moesten we wel in het donker een stuk het regenwoud in. We namen onze gaslamp en zaklamp mee en gingen op weg. Na een stukje wandelen deden we onze lamp uit en zagen we inderdaad tientallen lichtjes om ons heen. Leken een soort van sterren. Echt heel leuk om te zien. Voor de beeldvorming, het leek wel een beetje op lichtjes in de tussenstukken van de Droomvlucht in de Efteling. Ook de tocht door het donkere bos met onze lamp was erg sprookjesachtig. Op de camping aangekomen snel gaan slapen.

Gisteren eerst naar Apollo Bay gereden. Het was hoogtijd om te tanken en boodschappen te doen. Bij het postkantoor hielp een aardige vrouw ons met het pakketje dat we in Melbourne op het postkantoor moeten ophalen. Deze is zaterdags dicht en wordt nu als het goed is doorgestuurd naar een andere vestiging van het postkantoor dat wel open is op zaterdag. Hierna in het park op het gras in de zon zitten eten. Heerlijk weer was het vandaag. Vervolgens alle kaarten en folders erbij gepakt om uit te zoeken waar we hierna naartoe zouden gaan. Het werd Shelly Beach. Door het - wat ze hier noemen - cool weather rainforest naar het strand gelopen. Hier lekker gezeten en een stukje over het strand gelopen. Na dit uitstapje reden we over een hele mooie weg naar Hopetown Falls. Ook hier weer een stukje gewandeld om vervolgens bij een mooie waterval uit te komen. In de buurt van Beauchamp Falls wilden we vervolgens gaan overnachten. 's Avonds stond er op het menu een broodje met barbecue worstjes en gebakken ui. Uiteraard met mayonaise en ketchup. Daarbij roergebakken groenten en een tomaten-komkommersalade en chips. Bij het kampvuur en onder het grondzeil dat we opgehangen hadden bleven we 's avonds lekker warm. Het was namelijk gaan regenen.