Van Melbourne naar Batemans Bay

Omdat we het jullie natuurlijk niet konden aandoen om weer 2,5 week op een updatete moeten wachten hierbij weer twee reisverhalen. Have fun!Oh ja, de foto's volgen later.

Geschreven op 12 februari

Na een goede overtocht weer aangekomen in Melbourne. Op de boot waren we de kaart vergeten mee te nemen dus moesten we last minute nog even kijken waar we die avond zouden gaan slapen. We besloten naar Kurt Kiln Park te rijden. Dit bleek achteraf geen goed idee te zijn want het was nog een lange rit. Ook hadden we er niet echt rekening mee gehouden dat het een hele tijd zou duren voordat we Melbourne uit zouden zijn. Nadat we ergens onderweg gegeten hadden in het donker uiteindelijk toch de camping gevonden waar we naar opzoek waren. Het was hier verrassend druk met een hele groep schoolkinderen. Het was al laat en dus zijn we meteen gaan slapen.

Toen we de volgende ochtend wakker werden zagen we pas echt goed waar we de avond daarvoor onze auto hadden weggezet. We stonden midden in een bos. Er was hier niet echt veel te doen voor ons, wat we overigens ook niet verwacht hadden, en daarom zaten we halverwege de ochtend weer in de auto. Via een mooie weg door de heuvels reden we naar Pakenham, om daarna verder te rijden via Koo-Wee-Rup naar de South Gipsland Highway. In Leongatha werd het hoogtijd om een internetgelegenheid op te zoeken. Eerst probeerden we het bij de bibliotheek, maar daar bleek geen plek te zijn. Daarom op aanraden van de bibliothecaressen onze auto geparkeerd bij de MacDonnalds. Daar gebruik gemaakt van de gratis internet faciliteiten. Helaas hadden we niet genoeg tijd om alles te doen wat we wilden, omdat de batterij van de computer ver leeg was. Wel ideaal dat we bij MacDonnalds gratis op internet kunnen. Dat gaan we vaker doen. Bij de Safeway werden vervolgens lekkernijen ingeslagen waarna we weer verder konden rijden. We wilden de dag erna het Wilsons Promontory National Park bezoeken. Om entree geld te besparen sliepen we vlakvoor het nationale park in het plaatsje Yanakie. In dit kleine plaatsje was een parkje/speeltuin waar je kon overnachten. Voordat we ons kamp opsloegen reden we langs een caravan park om boeken om te ruilen. We vonden een Engels en zelfs een Nederlands boek. Vooral Robert vindt het fijn dat hij weer een keer geen Engels boek hoeft te lezen. Terug bij het parkje borrelden we met wijn, brie en chips en gebruikten de laptop - die tijdens de rit weer gedeeltelijk opgeladen was - om e-mails te typen. 's Avonds lekker gebarbecued.

Woensdagochtend klommen we de auto weer uit en maakten we ons klaar voor een kort ritje dat ons naar het nationale park zou brengen. Aan het entreegeld dat we moesten betalen en de camping met wel 450 plekken konden we goed merken dat het een druk bezocht park was. We besloten alleen entree te betalen en pas bij de camping te kijken of we daar wilden blijven slapen. De camping bleek er heel leuk uit te zien en dus betaalden we voor één nacht en zochten een mooi plekje uit. Het mooie weer werd gebruikt om te wassen en de was in de zon te laten opdrogen. Verder liepen we die middag naar een baai verderop en namen we een duik in de zee toen we terugkwamen. Het water was heerlijk en de zee kraakhelder. 's Avonds weer gebarbecued en toen het donker werd een strandwandeling gemaakt. Toen we hier van terugkwamen zagen we een brutale Wombat die opzoek was naar eten. We leggen de afvalzak 's avonds altijd onder het afwasteiltje met daarop een watertank. Dit om te voorkomen dat beesten er een rotzooi van maken. Toch had dit dier het voor elkaar gekregen de afvalzak onder het teiltje vandaan te halen. Ook had hij de koelbox - die met een klem dichtzit - weten open te krijgen. Gelukkig waren we net op tijd en heeft ie niks opgegeten. Wel moesten we de rotzooi opruimen. We vonden het wel leuk om een Wombat te zien, we hadden dit nachtdier namelijk nog niet eerder gespot. Dit beest is misschien nog wel het beste te omschrijven als een hele grote cavia.

Gisterenochtend bij de auto lekker gelezen. 's Middags een klein wandelingetje gemaakt. Toen we terugkwamen hadden we het idee dat het weer om zou slaan. De bui kwam echter verrassend snel en precies op het moment dat we de auto wilden inpakken. In afwachting van het weer eerst maar een douche genomen. Toen het eruit zag dat het niet zou gaan stoppen met regenen toch maar de auto ingepakt in de stromende regen. Met als resultaat dat we allebei zeiknat waren. Nadat we alles hadden ingepakt de auto naar de parkeerplaats gereden en binnen blijven wachten tot we konden koken. Toen het al wat droger was gekookt en gegeten en daarna doorgereden naar Yanakie waar we weer op de zelfde plek wilden slapen als twee dagen daarvoor. Onderweg noodweer gehad maar goed aangekomen.

Vanochtend vroeg opgestaan en als eerste naar Yarram gereden om daar de getypte e-mails te versturen. Nu gaan we zo lekker lunchen en daarna weer verder met onze reis.

Geschreven op 15 februari

Omdat er niet echt iets te doen was voor ons in de omgeving zochten we een leuke plek op, die op de route lag, om te slapen. Vlakbij Seaspray in de duinen een mooie kampeerplaats gevonden. Het weer was nog steeds niet fantastisch dus hingen we snel het zeil op zodat we droog konden zitten. 's Avonds ons laatste barbecuevlees opgegeten en na een gezellige avond gaan slapen.

De volgende morgen bij het strand gekeken. We konden natuurlijk niet vlak aan zee kamperen zonder de zee gezien te hebben. Het 150 km lange strand was mooi maar niet heel bijzonder. Daarna de auto ingepakt en via Sale, waar we wat boodschappen deden, doorgereden over de Gippsland Highway. Vanwege het grote aantal kilometers omrijden lieten we het grootste gedeelte van het Alpine National Park links liggen. Wel wilden we dit gedeelte niet helemaal overslaan vanwege de hoge bergen. Daarom reden we via Buchan de bergen in. Eerst werd in Buchan nog even wat informatie opgehaald en maakten we onverwachts een kleine wandeling. Deze wandeling werd aangeraden door de vrouw bij het visitors centre, maar wij konden er niet warm of koud van worden. Wel maakte Marieke er een gezellige wandeling van door de hele weg te zingen. Maar goed dat we alleen waren... Na deze onderbreking en de lunch reden we verder naar het noorden. Het was lekker weer dus reden we met de ramen open. Een grote sprinkhaan die naar binnen vloog en bij Marieke op schoot kwam zitten zorgde voor de nodige paniek. Er zaten er echt honderden op de weg. Misschien toch de airco maar aanzetten? Even verderop sloegen we linksaf naar de Limestone Black Mountain Road. Deze onverharde weg bracht ons helemaal het Alpine National Park in waar we vlakbij de Playgrounds een mooie bushcamping vonden. Onderweg zagen we vele kangaroes. Het grondzeil werd weer opgehangen tegen de regen en er werd een vuurtje gemaakt.

Toen we wakker werden kregen we een behoorlijke bui over ons heen. Even deze afgewacht en daarna ontbijt gemaakt en snel de auto ingepakt. We vonden het jammer en verbaasden ons erover dat er zo goed als geen wandelingen waren. Ook omdat het geen weer was om de bergen in te gaan besloten we terug te rijden het Alpine National Park weer uit. Ook vandaag weer laaghangende wolken waardoor we geen berg hebben gezien. Aan de andere kant van de doorgaande weg het Snowy River National Park ingereden over de McKillops Road. Twee keer een korte stop gemaakt bij de Little River Falls en de Little River Gorge. Hierna reden we richting McKillops Bridge. Doordat de wolken wegtrokken hadden we een aantal keren ontzettend mooi uitzicht over de groene heuvels en de Snowy River. Zeer spectaculaire smalle onverharde weg die het Snowy River dal inging. Uiteindelijk uitgekomen bij de mooie oude brug. Hier vlakbij was een camping waar we wilden overnachten. De grote bushcamping was helemaal verlaten. Alweer moest het grondzeil opgehangen worden tegen de regen. En weer werd er een kampvuurtje gemaakt. De rest van de middag en avond brachten we vooral lezend door. Ook brachten we een bezoekje aan de rivier. Omdat het snel donker werd, ook door het slechte weer, doken we vroeg de auto in om daar nog even verder te lezen.

Nu zitten we in de auto om dit verhaaltje te typen en gaan we zo Victoria verlaten om New South Wales in te rijden. Het is half 12 en nog steeds niet droog geweest.

Reacties

Reacties

Jeroen

Weer een super verhaal. Jammer dat het weer zo snel kan omslaan. Maarja daar doe je niet echt veel aan.

Wij zullen hier vanuit enschede wel wat droog weer jullie kant op sturen;)

Groetjes

David

Wat een namen hebben al die dorpen en nationale parken daar he, geweldig! Goed verhaal weer. Hopelijk wordt het weer snel wat beter weer!

Groetjes,

Davd

Mia

Ja vakantiegangers, denk maar zo, na regen komt zonneschijn. Ja, spinnen en sprinkhanen zijn ook niet mijn favoriete "huisdieren". Veel plezier verder en een groet vanuit het verre Ouderkerk.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!