We hebben net Sydney verlaten en laten jullie weer graag mee genieten van deze mooie stad.

Geschreven op 18 februari

Afgelopen maandag schreven we in ons verhaal dat het de hele ochtend had geregend en dat we ons reisverhaal aan het schrijven waren. We hadden de auto in de regen al ingepakt en waren klaar voor vertrek toen we klaar waren met typen. Het was aan het einde van de ochtend toen we onze weg vervolgden over de spectaculaire McKillops Road richting Bonang. Onderweg konden we goed zien dat het al veel had geregend. Vele plassen en water dat over de weg begon te stromen. Ook was er een instabiele rots op de weg gerold die de weg blokkeerde. Robert kreeg hem maar net in zijn eentje aan de kant. Fantastische weg door de beboste heuvels die de Diddick River stroomopwaarts volgde. Bij Bonang, dorpje dat uit paar huizen bestond, sloegen we linksaf richting New South Wales. De grootte van het stadje Bomgala viel tegen waardoor we tanken en boodschappen doen nog even uitstelde. Omdat er in het Victoriaanse gedeelte van de Snowy Mountains niet veel te wandelen was sloegen we het bergachtige Koscuiszko National Park in New South Wales maar over en reden we weer richting de kust. In het Bournda National Park hadden we een bushcamping op het oog. Onderweg zagen we de eerste ondergelopen weilanden. Aangezien het in iedere staat weer anders werkt met de toegang voor nationale parken en het kamperen daarin gingen we in Merimbula even langs het visitors centre. Helaas werden we daar helemaal niks wijzer van, gewoon maar gaan kijken dus. Wel kon ze ons vertellen dat het na die dag nog maar één dag zou regenen en dat het daarna in ieder geval een week mooi weer zou worden. In het plaatsje kochten we verder koekjes, cola en chips zodat we niet in de regen zouden hoeven te koken maar een vervangende maaltijd zouden hebben. Aangekomen wij het nationale park kwamen we erachter hoe het één en ander werkte met betrekking tot toegangsgeld voor de nationale parken. Die betaalde we vervolgens niet, omdat we waarschijnlijk een toegangspas voor een jaar moeten gaan kopen. En controleren doen ze toch niet. Verder vonden we de camping met zelfs warme douches voor in een park maar duur. 's Avonds aten we de koekjes, cola en chips op, aangevuld met een paar boterhammen. Toen het minder hard ging regenen toch maar even de auto uit geweest en naar het strand gelopen. De grijze zee en de golven deden ons aan de Noordzee denken. 's Avonds om half negen was het voor de eerste keer sinds half zes 's ochtends even droog. Een kwartier later regende het overigens weer. Even een boekje gelezen in bed en daarna gaan slapen.

De dag erna, dat was dinsdag, was het gelukkig droog en zagen we ook weer wat blauwe lucht. Na het ontbijt gingen we douchen om vervolgens een wandeling te gaan maken. Langs de kust liepen we een gedeelte van een langere wandeling. Eerst over het strand, later over de kliffen. Aan het eind van de wandeling op de rosten zitten kijken naar de wilde zee. Mooi gezicht om de hoge golven op de kliffen te zien slaan. Na de wandeling de auto weer gepakt, op naar het volgende nationale park aan de kust. We wilde via Bega rijden om goedkoop te tanken en de auto weer vol te laden met etenswaren. Onderweg kwamen we een bordje tegen ‘road closed', omdat we veel eigenwijze Australiërs door zagen rijden, deden wij dit vervolgens ook maar. Helaas zagen we al snel auto's tegemoetkomen die eerst voor ons uitreden en bleek de weg een stukje verderop helemaal onderwater te staan. Na een omweg van ruim 60 kilometer uiteindelijk toch aangekomen in Bega. Hier deden we uitgebreid boodschappen en zochten we naar betaalbare benzine. Om de één of andere reden is het prijsverschil tussen verschillende benzinestations hier groot en dat heeft ons al een aantal keren het gevoel gegeven ‘te veel' betaald te hebben. Omdat we in deze plaats niks goedkoops zagen slechts 10 liter in de tank gegooid. We wilde naar een bushcamping aan zee maar, omdat deze weg hoogstwaarschijnlijk ook onder water stond eerst een stuk de Princes Highway afgereden. Onderweg konden we goed zien dat er wel heel veel regengevallen was de dag er voor. Ondergelopen weilanden, rivieren vol met weggespoelde bomen en takken en afgesloten wegen. Bij het plaatsje Mystery Bay vonden we een kampeerplaats in het bos vlak achter zee. Hier 's avonds lekker gebarbecued en maakte Robert nog een klein wandelingetje over het strand.

Gisterenochtend vrij snel de auto gepakt en doorgereden naar het noorden. In Narooma werd een stop gemaakt om nieuwe slippers voor Robert te kopen en ansichtkaarten voor Marieke. In de krant zagen we foto's en een artikel over overstromingen in dit gebied. In sommige plaatsen is in 24 uur tijd 270 mm water gevallen! We vervolgde onze weg over de Princes Highway richting Batemans Bay. Een mooie weg door een heuvelachtig landschap met zowel bos als akkerland. Het viel op dat de weilanden hier weer groen zijn en dat spreekt ons wel aan. Dit hebben we nog niet gezien sinds we in Australië zijn, zelfs niet op het relatief natte Tasmanië. In Batamans Bay gooiden we de auto weer helemaal vol met benzine. Ook gingen we langs de Mac om daar op de parkeerplaats gebruik te maken van het gratis internet. Weer een nieuw stukje op de site gezet en mails opgeslagen op stick. Deze werden vervolgens door Marieke in een parkje aan het water voorgelezen onder het genot van onze lunch. We zochten het Booderee National Park uit om te gaan slapen. Na een rit van anderhalf uur kwamen we hier aan. Aan het begin van het nationale park kwamen we een betaalpoortje tegen. En dus was het idyllische idee van overnachten in de natuur bij ons snel vervlogen. Geef ons de parken maar zoals in het oosten/noorden waar je gewoon wat geld in een ‘honesty box' moet doen, of nog liever: de gratis nationale parken. Omdat het visitors center al gesloten was konden we niet meer betalen voor de camping en weten we ook niet wat deze gaat kosten. Maar aangezien er ook hier weer warme douches zijn (die willen we helemaal niet iedere dag) zal het wel aan de prijs zijn. Overigens zijn de kampeerplekjes wel mooi en staan we vlak bij een strand aan de Jervis Bay. 's Avonds zagen we verschillende possums over de camping lopen opzoek naar eten.

Het is nu de volgende ochtend en zitten we aan ons ontbijt.

Geschreven op 21 februari

Ons vorige reisverhaal waren we geëindigd op donderdagochtend in het Booderee National Park. Na het verhaaltje geschreven te hebben de auto ingepakt en naar de ‘day use area' gereden. Marieke kon de verleiding van het mooie strand niet weerstaan en trok haar bikini aan terwijl Robert nog steeds niet genoeg had van het wandelen. Eerst maakte hij een wandelingetje door het binnenland van het nationale park en daarna langs zee. Rond lunchtijd voegden we ons weer samen op het strand. Hier werd Marieke tot aan haar hoofd ingegraven in het zand, bouwde Robert een zandkasteel en werd er gezwommen. Toen we aan het eind van de dag uitgespeeld waren namen we een lekkere douche en werden de kippenvleugeltjes op de barbecue gelegd. Samen met aardappelsalade en roergebakken groenten was het weer een heerlijke maaltijd. We wilden ons een tweede dure nacht besparen en reden tegen donker het nationale park uit op zoek naar een slaapplaats. Deze vonden we in Nowra langs de kant van de Princes Highway. Op deze rest area stonden nog twee andere stationauto's waar mensen in aan het slapen waren. Een ideaal plekje om de nacht door te brengen.

Vrijdagochtend maakte Robert de worstjes op voor bij het ontbijt en gebruikten we de laatste melk voor de cornflakes. Er werd een telefoontje naar Nederland gepleegd en daarna naar familie van Marieke die in Australië wonen. We spraken af om daar zondag langs te gaan. Na de telefoontjes reden we richting Kangaroo Valley. Een pittoresk plaatsje in de heuvels. Er was een agrarisch festival aan de gang. Grappig om te zien, vooral de koeien die klaar stonden om gekeurd te worden. Na een kort wandelingetje door het dorpje een klein café ingedoken voor koffie/thee en scones. Lekker Engels. Na dit aangename tussendoortje de weg vervolgd richting de Fitzroy Falls. Bij het visitors centre vonden we een handig foldertje over campings op nationale parken in New South Wales en kochten we een toegangspas voor de nationale parken. De 81 meter hoge waterval en het uitzicht over de vallei was fantastisch. Het plan was om door het Budderoo National Park terug naar de kust te rijden. Er was echter een ongeluk gebeurd waardoor we door een agent teruggestuurd werden. Hierdoor de hoofdweg gevolgd richting Wollongong. Hele mooie, erg bochtige bergweg. Wollongong lieten we links liggen en we reden verder naar Thirroul, dat aan de kust ligt. Hier trokken we onze zwemkleding aan en gingen we in de hoge golven spelen. We vermaakten ons prima. Toen we uitgezwommen waren parkeerden we de auto in een parkje waar we gekookt en gegeten hebben. Robert bereidde 's avonds het bezoek aan Sydney de volgende dag voor door de Lonely Planet door te lezen en Marieke deed zich tegoed aan haar mooie leesboek. Toen het tijd was om te slapen parkeerden we de auto langs het spoor in het dorpje om daar de nacht door te brengen.

De volgende ochtend heel vroeg opgestaan, want we gingen naar Sydney! Voor 7 uur waren we onderweg en volgden we de Princes Highway verder richting Sydney. We waren opzoek naar een voorstad waar we de auto konden parkeren en met de trein het centrum in konden gaan. Het zoeken naar zo'n plek bleek makkelijk en parkeerden de auto vlakbij het station in Penshurst. We kochten een kaartje en voor half 10 zaten we in de trein. Om 10 uur liepen we door Sydney. We begonnen met een wandeling langs Darling Harbour richting de vismarkt. We waren meteen verkocht, wat een gezellige stad. Bij de vismarkt liepen we eerst een rondje en kon Robert het daarna niet laten om zijn maag te verwennen met lekkere vis die vervolgens voor de helft door Marieke werd opgegeten. Was wat dat leuk en niet normaal hoeveel vis er over de toonbank ging. Vanaf de vismarkt liepen we naar het centrum en vervolgens via Hyde Park richting Sydney Harbour. Hier vonden we het Opera House en de Sydney Harbour Bridge. Fantastisch! We liepen rondom het Opera House vanaf waar we een mooi uitzicht hadden over de haven. Daarna liepen we langs het water naar Circular Quay waar alle ferry's vertrekken. Hier pakten we de Lonely erbij om de rest van de dag in te vullen. Het was ondertussen al drie uur en we besloten even naar de winkelstraat te lopen en daar rond te kijken. Daarna kwamen we terug bij de haven omdat we met de ferry naar Watsons Bay wilden om daar aan zee te gaan eten. De laatste ferry ging echter al om 7 uur 's avonds terug dus dat feest ging helaas niet door. Dit maakte vervolgens de keuze om toch naar Darling Harbour te gaan om te eten makkelijk. Uiteindelijk vonden we hier een café op een A-locatie maar wel met maaltijden van allemaal onder de 10 dollar. Heel gezellig een paar biertjes gedronken en frietjes met een sandwich gegeten. Toen we terug naar de trein liepen was het helemaal donker geworden en waren we allebei doodop. Op het station in Penshurst gingen we even naar de wc en vervolgens doken we snel onze auto in die we naast het spoor geparkeerd hadden.

Geschreven op 23 februari

Zondag voor de tweede dag Sydney in geweest. Hier hadden we allebei weer veel zin in. Eerst even in de supermarkt naast het station Belgische chocolaatjes gekocht om mee te nemen naar de familie van Marieke waar we die dag op bezoek zouden gaan. Daarna de trein vanaf Penshurst weer het centrum in gepakt. Vanaf het centrum richting de wijk Glebe gelopen en het juiste adres opgezocht. De kleine straat bleek moeilijk te vinden maar uiteindelijk toch nog ruim op tijd daar aangekomen. Apart om in Australië familie op te zoeken die je nog nooit gezien hebt, maar wel heel gezellig. We werden verwend met een lekkere lunch en rond half 4 trokken we er weer alleen op uit. Via Darling Harbour liepen we naar de ferries en kochten een kaartje naar Manly. De overtocht duurde een half uur en was heel leuk. Manly ligt op een smalle strook land tussen Sydney Harbour en de oceaan in. Een badplaats druk bezocht door mensen die in Sydney wonen. We liepen eerst een rondje en kochten voor Marieke een sarong. Het was ondertussen etenstijd en het plan was om fish & chips af te halen. Dit was echter prijzig en kon waarschijnlijk niet tippen aan de heerlijke fish & chips op Tasmanië. Daarom besloten we om een lekkere maaltijd uit de supermarkt te halen. Ook kochten we bij de drankenhandel een paar biertjes. Vervolgens liepen we naar het strand, dat al een stuk rustiger was geworden, om daar onze wraps in elkaar te zetten. Heerlijk gegeten met uitzicht op de haven waar alle bootjes lagen. Wat is het hier leuk! Om 9 uur namen we de ferrie weer terug naar Circular Quay. Toen we bijna terug in het centrum waren moest de ferrie wachten op een vertrekkend cruiseschip. Fantastisch om in het donker in de haven aan te komen met uitzicht over het verlichte Opera House, de Harbour Bridge en de Skyline van Sydney. Het was weer een leuke dag en tijd om naar ‘huis' te gaan. Deze avond parkeerden we de auto twee straten verderop aan de rand van een parkje.

Maandagochtend hadden we nog steeds niet genoeg van Sydney en gingen dus voor een derde keer de stad in. Eerst liepen we de Harbour Bridge op vanaf waar we een mooi uitzicht hadden. Daarna bij een supermarkt lunch gehaald en in Hyde Park opgegeten. Daarna werd er voor Marieke een hippe zwembroek gekocht. Het was al een paar dagen erg warm. Daarom was het extra lekker om die middag te gaan zwemen. We namen de ferrie naar Watsons Bay. Pas toen we op de boot zaten kwamen we er achter dat er geen ferrie meer terug was vanaf Watsons Bay. Hierdoor een halte eerder uitgestapt en daar een verfrissende duik in zee genomen. Aan het einde van de middag namen we de ferrie weer terug en haalden we eten bij de McDonnalds. Dit gingen we op een bankje aan de haven opeten. Daar vervolgens een hele poos gezeten en gekeken naar alle boten en ferries. We raakten niet uitgekeken. We sloten onze trip in Syndey af met een ijsje bij Darling Harbour. De drie-daagse citytrip had ervoor gezorgd dat we allebei helemaal op waren. 's Avonds weer geslapen in de auto bij Penshurst.

Het is inmiddels dinsdag en we zijn onderweg naar de Blue Mountains