We gaan morgenvoor 3 dagen naar Fraser Island. Hieronder weer een nieuw verhaaltje voor jullie en misschien belangrijker: de foto's! Havefun!

Geschreven op 11 maart

Het Border Ranges National Park in New South Wales loopt door in het Lamington National Park in Queensland. Carl en Helga hadden ons belooft dat het Lamington National Park de mooiste van de twee is en ook de Lonely noemt het één van de highlights van Queensland. Om er te komen moesten we eerst de bergen uit rijden in de richting van Beaudesert. Vanaf daar vervolgden we onze weg via Canungra naar Green Mountains in het Lamington National Park. Een bergrit met ongelofelijk veel bochten. Vooral het laatste stuk dat door het regenwoud leidde vonden we allebei erg mooi. In Green Mountains dat op bijna 1000 meter hoogte ligt zochten we de camping van het nationale park op. Ook gingen we even bij het informatiecentrum langs om wat informatie over wandelingen te halen. Daar zagen we dat het weer morgen redelijk goed moet zijn, om vervolgens weer om te slaan. Door alle regen hadden we al lang geen kleren gewassen en daar moest het echt een keer van gaan komen. Na even dubben uiteindelijk besloten om de gok te wagen en te gaan wassen. In een kleine wasbak wasten we vervolgens onze kleren met warm water die we uit de douches haalden. Daarna werd de was opgehangen aan de waslijn die we onder ons zijl hadden gespannen. En nu maar afwachten. Ondanks de regen vervolgens toch een wandeling door het regenwoud gaan maken. Veel wandelingen werden afgeraden vanwege te hoog water in veel beken, maar we vonden toch een mooi stuk dat we op en neer konden lopen. Het café waar we nog even binnen liepen - om te kijken of we daar 's avonds konden eten - bleek voor diner gesloten te zijn. Het restaurant durfden we in ons kloffie niet eens naar binnen. De wandeling begon met een ‘tree top walk'; een verhoogt wandelpad dat uit negen overspanningen bestond waarbij je over het regenwoud heen kon kijken. Daarna namen we nog even een kijkje in de aangelegde tuinen en lieten vervolgens alle Japanners achter ons om echt het regenwoud in te duiken. Alweer een mooie wandeling die ons naar een rivier leidde waar we rechtsomkeer maakten. Terug bij de auto bleek Marieke als winnaar uit de bus te zijn gekomen: zij had namelijk vijf bloedzuigers gevonden er Robert maar vier. Dit viel helemaal niet tegen, we waren namelijk bang dat we er veel meer zouden gaan tegenkomen. 's Avonds brachten we het grootste gedeelte van de avond op de voorstoelen in de auto door. Marieke nam een warme douche, we rekende uit dat dit twee en een halve week geleden was. Wat een luxe! En dat niet eens op een echte camping maar gewoon in een nationaal park voor maar 5 dollar per persoon per nacht.

Robert ging de volgende ochtend ook een lekkere douche nemen. Verder hingen we de was in de zon, het leek namelijk mooi weer te gaan worden die dag. Zouden we een goede keuze gemaakt hebben om te gaan wassen? Omdat we nog niet uitgekeken waren in het regenwoud werd er ook die dag een wandeling gemaakt. Eigenwijs als we zijn wilden we toch één van de wandelingen maken die afgeraden werd. Overigens werden bijna alle wandelingen afgeraden en was er anders weinig keus dan de wandeling van gister nog een keer op nieuw te maken. De wandeling die dag liep verder het dal in langs een aantal riviertjes en watervallen. Onderweg kwamen we een aantal fel blauwe, soort van grote garnalen tegen. Ook zagen we twee grote pikzwarte salamander-achtige beesten. Onderweg moesten de schoenen uit toen we één van de riviertjes moesten oversteken. Wederom een mooi wandeling door het dichte regenwoud. Bij terugkomst aten we onze boterhammen op bij de picknicktafels en liepen daarna terug naar de camping. Daar zagen we tot onze vreugde dat de was zo goed als droog was. Vrij snel daarna was de was opgevouwen, de auto ingepakt en waren we klaar om te vertrekken. Om de volgende dag gelijk Brisbane in te kunnen was het plan om vlak voor Brisbane ergens vrij te kamperen. Het bleek niet makkelijk om een plek te vinden omdat bij een aantal rest areas en parkjes een bordje stond dat je er niet mocht kamperen. Na even zoeken kwamen we uit op de parkeerplaats van een state forest waar we geen bordje zagen. Mooi plekje om te overnachten, niet ver van het centrum van Brisbane. 's Avonds keek Marieke voor het eerst één van de twee films die op de laptop staan en las Robert zijn boek. We gingen zoals gewoonlijk op tijd slapen. ‘s Nachts werd Marieke wakker van iemand die vroeg of we de gordijntjes open wilden doen om even te praten. Dus Robert werd snel wakker gemaakt en toen bleek dat het politie was deden we ons gordijn open. Heel vriendelijke agenten die op patrouille waren. Blijkbaar wordt er op deze parkeerplaats drugs gedeald en wordt er 's nachts door de politie gecontroleerd. Voor Marieke haar gemoedsrust voegde de agent er ook nog even aan toe dat hij vond dat we niet het beste plekje hadden opgezocht om 's nachts te slapen. Overigens wist hij na enig nadenken geen betere plek voor ons. Daar lig je dan. Toen de agenten weggingen zagen we dat het al 2 uur 's nachts was en omdat om 5 uur onze wekker al weer zou gaan zijn we maar gewoon blijven staan.

Gisterochtend bleek vooral Marieke niet lekker meer geslapen te hebben. We stonden snel op en reden naar een Mc Donalds om op internet het adres te zoeken van een overheidsinstantie. We wilden namelijk alvast informatie inwinnen over de verkoop van onze auto. Hierna reden we verder richting Brisbane. Het bleek lastig te zijn een parkeerplek te vinden, maar uiteindelijk één gevonden op een uurtje loopafstand van het centrum. De wandeling naar het centrum was bijna alles wat we van Brisbane zouden zien. Bij de overheidsinstantie vroegen we informatie over het verkopen van onze auto. Waarschijnlijk is het voor ons het verstandigst om de auto over te laten schrijven van Western Australia naar Queensland. Hiervoor moet de auto - anders dan in Western Australia - een soort van APK keuring krijgen. Zodra de auto is goedgekeurd blijkt het omzetten zo gebeurt. Ook moeten we dan rego betalen die uit een soort van wegenbelasting en WA-verzekering bestaat. De auto hoeft dan 6 maanden lang niet meer gekeurd te worden en dat moet een groot voordeel zijn met het verkopen. Terug naar de auto pakten we de bus. Hier aangekomen smeerden we boterhammen die we in een parkje opaten en daarna reden we door het centrum naar het noorden. We waren op weg naar de Australia Zoo, maar zouden eerst nog even onderweg het Glass House Mountain National Park bezoeken. Dit nationale park bestaat uit verschillende opvallende bergtoppen die ontstaan zijn uit geërodeerde vulkanen. We waren lui en deden niet veel meer dan bij twee uitkijkpunten stoppen. Vervolgens was het tijd om een slaapplek op te zoeken. We kozen een camping in een state forest. Deze camping moest je echter van te voren telefonisch of via internet boeken. Een verschrikkelijk systeem, voor ons althans. We hebben namelijk meestal geen bereik met onze mobiel en al helemaal geen internet onderweg. Daarom reden we door naar een rest area langs de Bruce Highway die niet veel verderop lag. Deze was drukbezocht en een mooi plekje om te overnachten. Na een wijntje en een goed gesprek ons bed opgezocht.

Deze morgen kon Marieke uitslapen, we gingen namelijk naar de dierentuin die pas om 9 uur open ging. Robert vermaakte zich 's ochtends met het schrijven van het eerste gedeelte van dit stukje en de afwas. Na een harde regenbui reden we naar de dierentuin in de hoop dat het snel zou opklaren. In de Australia Zoo vermaakten we ons prima tot sluitingstijd. De dierentuin had bijna alleen maar Australische dieren. We zagen onder andere een dierenshow waarbij krokodillen werden gevoerd à la Steve Irwin:, voor z'n overlijden samen met zijn vrouw eigenaar van de dierentuin. Verder konden er koala's en kangoeroes geaaid worden en zagen we veel dieren die we in het wild al gezien hebben of misschien nog gaan zien. Erg leuk dus. We hadden echt het gevoel een dagje uit te zijn. Nu staan we weer op dezelfde rest area als gisteravond en het is hier alleen nog maar drukker.

Geschreven op 13 maart

Gisterochtend het mooie plekje verlaten om naar de Sunshine Coast te rijden. Ook al regende het nog steeds, toch wilden we dit niet net zoals de Gold Coast over gaan slaan. We reden eerst naar het vlakbij gelegen Caloundra. Door harde wind, de grijze zee en weinig mensen maakte het een verlaten indruk. Dit had uiteraard met het weer te maken. We reden dus maar snel verder. In Maloolaba deden we boodschappen en daarna zaten we in de auto ons plan voor de rest van de dag uit te stippelen. Door het slechte weer was er aan de kust niet zoveel te doen, maar aan de andere kant wilden we het ook niet helemaal links laten liggen. Uiteindelijk maar besloten om in eerste instantie een kijkje in Underwater World te nemen, het grootste aquarium van Queensland. Hier hebben we ons goed vermaakt en om 2 uur reden we in de richting van Noosa Heads. Het was inmiddels wat beter weer geworden zodat we in Noosa even rond geslenterd hebben. Marieke zag een leuk jurkje, maar liet dit hangen (spijt, spijt, spijt...). Eerder dan verwacht gingen we bij een informatiecentrum wat informatie over Fraser Island inwinnen. De prijzen vielen niet mee en echt veel wijzer waren we er niet van geworden. We vonden allebei dat Noosa een leuk en gezellig badplaatsje is. Bij het gebrek aan goed weer toch maar verder gereden. Bij een rest area langs de doorgaande weg de auto geparkeerd, op een campingveld achter een benzinestation. Ondanks dat het langs de snelweg lag zeer mooie overnachtingsplaats.

Na een goede nachtrust ging om half 6 's ochtends de wekker weer. Ondanks dat we de dag ervoor geen goed gevoel aan alle folders over Fraser Island overgehouden hadden, toch besloten richting Hervey Bay te rijden. Dit is de ‘place to be' als je naar Fraser Island wilt. We begonnen onze zoektocht bij het informatiecentrum en werden daar alweer niet veel wijzer. Vervolgens in het stadje zelf verder gaan kijken. Aan het eind van de ochtend hadden we een hand vol folders, maar nog steeds geen keuze kunnen maken. We twijfelden vooral tussen een tour en het zelf huren van een 4WD. Dit is echter allebei best wel duur, vooral vergeleken met hoe we de afgelopen maanden gereisd hebben. Toch wilden we Fraser Island niet overslaan. Daarom vervolgens alle boekingsoffices links laten liggen en rechtstreeks naar twee autoverhuurbedrijven gereden. Bij het eerste bedrijf waar we langs gingen konden we zowel zelf een 4WD huren als met een kleine groep mee gaan. Bij de laatste optie schrijf je je in en ga je met maximaal 8 personen in een 4WD het eiland op. Voor deze tour had nog niemand zich ingeschreven, want ons wel aansprak. Je rijdt zelf en er gaat geen gids mee bij beide opties. Voor het eerst hadden we ergens een goed gevoel over, maar wilden toch nog even de prijzen vergelijken en reden daarom naar een ander bedrijf dat duurder bleek te zijn. Daarom maar terug gereden naar het andere verhuurbedrijf. Hier uiteindelijk de groepstour geboekt. Omdat we er niet zoveel voor voelen om met allemaal andere backpackers te gaan namen we de mogelijkheid om, zodra andere mensen de tour ook boeken, onszelf over te boeken naar een eigen 4WD. Voordeel van de tour is dat hij iets goedkoper is, de benzine inbegrepen is en je overnacht in een appartement. Nadat dit allemaal was uitgezocht en geregeld hadden we er heel veel zin in. We zochten een camping op en gingen daarna boodschappen doen. Morgen gaan we weg, we hebben er zin in.