Wij zijn aangekomen op onzeeindbestemmingCairns. De auto staat te koop en dat betekend dat iedere nacht in de auto de laatste zou kunnen zijn.Wij wachten in spanning af...

Geschreven op 18 april

Donderdag - de dag na de terugkomst van onze fantastische zeiltrip - genoten we nog even na in Airlie Beach. 's Ochtends namen we de tijd om ons reisverhaal over de Whitsundays te schrijven. Tegen half 11 namen we de auto en reden naar de haven waar we de auto parkeerden. Vanaf hier liepen we naar de lagoon in Airlie Beach waar we ons de rest van de dag vermaakten. Vooral met lezen en zwemmen. Aan het eind van de middag dachten we na over de planning voor de komende dagen. We wilde eigenlijk naar een nationaal park waar je een goede kans hebt om vogelbekdieren te zien. Dit nationale park was echter nog 150 kilometer verder naar het zuiden - uit de richting dus - en dat zat ons gevoel dwars. Ook al waren we vanuit Cairns speciaal voor de Whitsundays terug naar Airlie Beach gereden, om alleen voor de vogelbekdieren nog eens 150 kilometer verder uit de richting te gaan was te veel van het goede. Daarom besloten we nog een nachtje in Airlie Beach te blijven slapen.

De dag erna vermaakten we ons weer in de lagoon in Airlie Beach. Lekker zwemmen, relaxen en lezen. Omdat het tegen drie uur begon te regenen en de regen niet leek weg te trekken, vertrokken we wat eerder dan de planning was weer terug naar het noorden. We reden nog een kleine 300 kilometer en parkeerden uiteindelijk de auto op de rest area achter de BP in Townsville. Omdat we hier al twee keer eerder twee nachten hadden overnacht werd het al de vijfde nacht dat we hier zouden slapen. Op de camping in Perth na is er geen enkele andere plek waar we tijdens onze reis zoveel nachten hebben doorgebracht.

Gisterenochtend werd de auto direct na het ontbijt ingepakt en waren we vroeg opstap. De eerste stop die dag was bij de MacDonalds in Townsville. We namen de tijd om mails te versturen, de site te updaten en onze bankrekening te checken. Daarna reden we naar de Woolworths waar we boodschappen kochten voor de komende dagen. De planning was om nog z'n vier à vijf dagen de tijd te nemen om in Cairns te komen. We hebben alles al gezien onderweg maar en zijn nog een aantal plekken waar we nog een keer naartoe terug willen en bovendien zijn we anders te vroeg in Cairns. De eerste plek waar we nog naartoe wilden was het Paluma Range National Park. We reden terug naar de Big Cristal Creek. Hier vonden we een plek in de rivier waar je kon zwemmen die we de vorige keer gemist hadden. Mooi plekje waar het gezellig druk was met mensen die van de natuurlijke glijbaan van het ene meertje in het andere gleden. Na een verfrissende duik genoten we van een lekkere lunch van de barbecue. Door het weekend was het ook op de picknickplaats gezellig druk met voornamelijk Australiërs. We sloten we de middag af met een duik in de rivier op de plek waar we zo'n drie weken geleden ook gezwommen hadden. Aan het einde van de middag reden we naar de iets verderop gelegen Jourama Falls om te kamperen. Hier hadden we drie weken geleden een mooie bushcamping gezien maar niet gekampeerd.

Geschreven op 21 april

Afgelopen zondag begonnen we de dag met een kleine wandeling naar de swimminghole onder de Jourama Falls waar we een aantal weken geleden ook al gezwommen hadden. Dit was een erg mooie plek dus daar gingen we met plezier nog een keer naar toe terug. Helaas liet het weer ons in de steek en begon het niet veel later te miezeren. Hier lieten we ons door wegjagen en niet veel later zaten we dan ook alweer in de auto naar Tully. Onderweg werden onze plannen omgegooid; we zouden de volgende dag al naar Cairns gaan om de auto te koop te zetten. Oorspronkelijk was het plan nog enkele dagen in het gebied rondom Cairns te blijven hangen. Het verslechterde weer was één van de redenen dat de plannen werden omgegooid. Vooral Robert gaf er daarnaast de voorkeur aan om snel naar Cairns te gaan. Eerst maar eens de auto verkopen; daarna kijken hoe we zo leuk mogelijk onze laatste tijd in Cairns gaan besteden. Wel gingen we die middag nog naar Alligators Nest. De floodway die vlak voor Alligators Nest overgestoken moest worden bleek duidelijk dieper dan de vorige keer. Toen Robert - éénmaal aan de overkant - toegaf dat hij inderdaad best diep was had Marieke het niet meer. Daarom, en ook omdat we bang waren dat de floodway door de regen nog hoger kwam te staan, maar besloten om direct de auto weer door de rivier te rijden en aan de andere kant te parkeren. Vanaf daar te voet over de floodway naar Alligators Nest dat maar een klein stukje lopen was. Hier aten we heerlijke wraps met: sla, tomaat, bacon van de barbecue en mayonaise. We stelde het zwemmen na de lunch uit vanwege de regen en brachten een aantal uur lezend door. Aan het einde van de middag vlak voordat we weer verder gingen nog wel even een snelle duik genomen. Uiteindelijk overnachtten we op een rest area vlakbij Innisfail. Op deze plek hadden we ook overnacht op weg naar de Whitsundays. Met de gedachte dat we bijna definitief in Cairns zijn had vooral Robert het moeilijk. 's Avonds verbaasde we ons weer een keer over de regen. Uren achter elkaar komt het loodrecht naar beneden. En zodra je denkt dat het onderhand toch echt wel een keer moet stoppen gaat het een kwartier lang nóg harder regenen dan het daarvoor al deed. Echt ongelofelijk hoeveel regen hier kan vallen.

Maandagochtend toen we wakker werden bleek het nog steeds een beetje te regenen. We vroegen ons af of het 's nachts een keer droog was geweest. Niet dat wij hebben gemerkt in ieder geval. We pakte snel de auto in en gingen naar onze eindbestemming; Cairns. Eerst maar even bij het vistors centre langs om te vragen naar de goedkoopste camping. Dit bleek een lastige vraag aangezien we naar de dichts bijzijnde camping werden gestuurd in plaats van de goedkoopste. En aangezien we nog ruim twee weken in Cairns op een camping zullen staan loont het wel de moeite om naar een goedkope te zoeken. Al snel vonden we, met behulp van een foldertje dat we bij het visitors centre gekregen hadden, een camping die maar vijftien dollar per nacht kost. Kijk, daar waren we naar opzoek. Voordat we naar de camping reden gingen we langs bij de bank om de verzekering van de auto stop te zetten. Een meevaller was de we nog geld terugkrijgen voor de zes maanden verzekering die we niet hebben gebruikt. Ook gingen we langs bij de Australische wegenwacht waar bleek dat de nieuwe eigenaar van de auto nog een half jaar gebruik kan maken van onze wegenwachtservice. Op de camping aangekomen werd - net zoals in Perth - de tent opgezet. Verder hielpen we twee Duitse backpackers die net een auto in Cairns hadden gekocht maar problemen hadden met de accu. Nadat hun auto met behulp van onze auto en startkabels weer liep informeerden we naar het aanbod op de backpackautomarkt in Cairns. Dit gaf ons moed aangezien we begrepen dat er veel voor de auto's gevraagd wordt. Wel scheen er veel aanbod te zijn volgens hun. We zouden blij zijn als we voor onze auto de prijs krijgen die zij voor hun auto betaald hadden. En dat terwijl onze auto volgens ons toch meer waard moet zijn. Om zo goed mogelijk voor de dag te komen met onze auto werden de meeste spullen van de auto in de tent overgeladen, zodat de auto er gelijk al netter uit zag. Ook knipte Marieke het muggennet uit de auto dat de auto veel ruimtelijker maakt. Daarna was het tijd om de auto te wassen. We reden eerst naar een wasstraat waar de auto helemaal gezogen werd. Vervolgens weer terug naar de camping om de binnenkant van de auto te wassen. Alles werd gesopt - tot de deurrubbers en bekleding van de stoelen aan toe. Natuurlijk moest ook de buitenkant van de auto mooi schoon worden dus reden we weer terug naar de wasstraat waar we de auto weer lieten glimmen. Voor het eten reden we toch nog even snel bij twee hostels lang om te kijken wat voor auto's er voor welke prijs worden aangeboden. Veel backpackers durven in onze ogen erg veel voor hun auto te vragen en dat is natuurlijk in ons voordeel. Zeker omdat onze auto nieuwer is dan alle andere auto's die worden aangeboden en er duidelijk beter uitziet. Wel heeft hij al een hoop kilometers gereden maar dat zal met veel andere auto's ook het geval zijn aangezien in veel advertenties niet vermeld wordt hoeveel de auto gereden heeft. We besloten die avond om de auto de volgende dag voor AUD 2.900,- te koop te gaan zetten. Dit is meer dan we verwacht hadden terug te krijgen voor de auto maar vergeleken met de andere auto's die worden aangeboden een goede prijs. We zullen zien.

De volgende dag gingen we vol goede moed verder met het verkopen van de auto. Op de camping werden nog een aantal foto's van de auto gemaakt en vervolgens werd in de camp kitchen op de laptop een mooie advertentie in elkaar geknutseld. We lieten deze vervolgens in kleur afdrukken zodat we opvallen tussen alle zwart-wit advertenties. De hele middag waren we vervolgens zoet met het ophangen van de advertenties in hostels. In totaal werd er in twaalf verschillende hostels een advertentie opgehangen op een publicatiebord. Nu maar afwachten. Het ene moment hebben we het gevoel dat we een duidelijk betere prijs en auto hebben dan de meeste andere backpackers en de auto zo kwijt zouden moeten zijn. Het andere moment zakt ons de moed in de schoenen als we zien hoeveel advertenties er hangen. Maar we waren nog niet terug op de camping of er was al tijd voor actie. We werden gebeld door een Australiër die onze advertentie had gezien in één van de hostels. Kort daarna reden we naar het centrum van de stad waar we afgesproken hadden. De man was duidelijk geïnteresseerd, vond de auto er goed uitzien, de prijs redelijk en maakte een proefrit. Hij zou 's avonds zijn ex-vrouw bellen die in de auto zou gaan rijden. Ook wij konden een telefoontje van hem verwachten die avond had hij gezegd. Inmiddels is het de volgende ochtend en hebben we nog niks gehoord (wel hadden we een gemiste oproep van gisterenavond laat). We wachten af, maar in ieder geval heeft het ons vertrouwen gegeven dat er iemand een proefrit gemaakt heeft. Een Australiër zelfs. Dat hadden we niet verwacht aangezien hij de auto nog zal moeten laten overschrijven naar een Queensland registratie - en dat kost hem extra geld. Geduld dus...